Amaranty Włocławek - XXIX PIESZA PIELGRZYMKA WŁOCŁAWSKA 6-13.08.2017

 

Pod Hasłem "IDŹCIE I GŁOŚCIE"

sobota grudnia 16, 2017
Strona główna
19
cze 2015
PDF
Drukuj
Email

 

 

 

 

 

 

UNIWERSYTET KARDYNAŁA STEFANA WYSZYŃSKIEGO

W WARSZAWIE

 

 

 

 

WYDZIAŁ NAUK HUMANISTYCZNYCH

 

 

 

 

Monika Szwankowska

 

Numer albumu: 79 140

 

kulturoznawstwo

WIZERUNEK 25. PIESZEJ PIELGRZYMKI WŁOCŁAWSKIEJ NA JASNĄ GÓRĘ W MEDIACH LOKALNYCH

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Praca licencjacka

 

Promotor:

 

dr Paweł Stangret

 

 

 

 

WARSZAWA 2014

 

 

 

 

 

 

Monika Szwankowska

Imię i nazwisko studentki

79 140

Nr albumu

Wydział Nauk Humanistycznych

Wydział

Kulturoznawstwo

Kierunek studiów

Dziekan Wydziału

prof. UKSW dr hab. Tomasz Chachulski

Oświadczenie

Świadoma odpowiedzialności prawnej oświadczam, że niniejsza praca dyplomowa została napisana przeze mnie samodzielnie i nie zawiera treści uzyskanych w sposób niezgodny z obowiązującymi przepisami.

Oświadczam również, że przedstawiona praca nie była wcześniej przedmiotem procedur związanych z uzyskaniem tytułu zawodowego w żadnej uczelni.

Oświadczam ponadto, że niniejsza wersja pracy jest identyczna z zarchiwizowaną wersją elektroniczną.

Oświadczam, że poinformowano mnie o zasadach dotyczących kontroli samodzielności prac dyplomowych i zaliczeniowych. W związku z powyższym oświadczam, że wyrażam zgodę na przetwarzanie* moich prac pisemnych (w tym prac zaliczeniowych i dyplomowej) powstałych w toku studiów i związanych z realizacją programu kształcenia w Uczelni, a także na przechowywanie ich w celach realizowanej procedury antyplagiatowej w bazie cyfrowej Systemu Antyplagiatowego.

 

…………………………………

podpis studentki

*Przez przetwarzanie pracy rozumie się porównanie przez System Plagiat.pl jej treści z innymi dokumentami (w celu ustalenia istnienia nieuprawnionych zapożyczeń), generowanie Raportu Podobieństwa oraz przechowywanie pracy w bazie danych Systemu Plagiat.pl

Oświadczenie

Oświadczam, że niniejsza praca napisana przez Panią Monikę Szwankowską, nr albumu 79 140 została przygotowana pod moim kierunkiem i stwierdzam, że spełnia ona warunki do przedstawienia jej w postępowaniu o nadanie tytułu zawodowego.

…………………………………

podpis promotora

 

 

Spis treści

WSTĘP................................................................................................................................... 4

1. HISTORIA PIELGRZYMOWANIA 25. PIESZEJ PIELGRZYMKI WŁOCŁAWSKIEJ NA JASNĄ GÓRĘ ................................................................................................................................................ 9

2. SPOSOBY KREACJI MEDIALNEJ I FUNKCJE WIZERUNKU 25. PIESZEJ PIELGRZYMKI WŁOCŁAWSKIEJ W MEDIACH LOKALNYCH.......................................................... 16

3. AUTOKREACJA MEDIALNA 25. PIESZEJ PIELGRZYMKI MEDIALNEJ NA JASNĄ GÓRĘ 32

ZAKOŃCZENIE................................................................................................................ 40

BIBLIOGRAFIA................................................................................................................ 42

WSTĘP

 

Wizerunek 25. Jubileuszowej Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej na Jasną Górę            w mediach lokalnych wywiera duży wpływ na percepcję odbiorców oraz samych pielgrzymów. Piesza pielgrzymka do Czarnej Madonny jest wydarzeniem, które powtarza się co roku. Wiedzą o niej nie tylko osoby, które są zainteresowane tą tematyką, ale również cała społeczność lokalna bądź krajowa, która czerpie informacje ze środków masowego przekazu. Należy podkreślić, ze wiadomości odnośnie pątnictwa z Włocławka są rozpowszechniane przez organizatorów, ale również przez inne media włocławskie.

Praca dotyczy wizerunku  25. Jubileuszowej Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej na Jasną Górę w mediach lokalnych obejmujących jedynie miasto Włocławek, skąd wyruszają pątnicy. Dla głębszej analizy tego zjawiska kluczowe było podzielenie pracy na trzy rozdziały.

Pierwszy dotyczy historii pielgrzymowania. Bez przybliżenia przeszłości grupy włocławskiej trudniej byłoby omówić artykuły związane z jubileuszem, który jest pewnego rodzaju ożywieniem tego co było. Niezbędne jest uświadomienie sobie jak wyglądały początki i cała wędrówka aż do 2013 roku. Informacje na temat historii tego pątnictwa zostały zaczerpnięte z albumu i internetu oraz wywiadów z księdzem prałatem Stanisławem Waszczyńskim oraz księdzem Rafałem Bogusem kierownikiem 24. i 25. Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej. Pierwszy rozdział opisuje nie tylko fakty związane       z grupą amarantową, ale również wartości jakie niesie wędrówka do Tronu Pani Jasnogórskiej.

Drugi rozdział to analiza artykułów i reportaży zamieszczonych przez media                z Włocławka. Analiza pozwoliła na większe zbadanie funkcji informacyjnej mediów włocławskich. Niewątpliwie każdy przekaz niósł ze sobą niezbędne podstawowe wiadomości np., że jest jubileusz lub dokąd zmierza pielgrzymka, ale różniły się formą       i treścią. Jednak każdy środek przekazu spełnił swoją rolę czyli dostarczył koniecznych informacji dla odbiorców. Media lokalne oprócz zadania jakim jest zdobywanie                  i rozpowszechnianie wiadomości scalają społeczność określonego terytorium. Odbiorcy mają łatwiejszy dostęp do relacji ze swojego otoczenia, a także czytając, oglądając               i słuchając o wydarzeniach ze swojego regionu mogą bardziej poczuć, że są częścią tej społeczności.

Ostatni rozdział dotyczy autokreacji Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej w mediach. Grupa amarantowa kreuje się głównie w internecie, gdzie ma własną stronę internetową, funpage i profil księdza kierownika Rafała Bogusa na portalu Facebook oraz  Youtube. Każdy ma dostęp do tych wiadomości. Pielgrzymka rozpowszechniając swój wizerunek w internecie stanowi bezpośrednie źródło informacji, ale również pozwala na wyrażanie opinii przez innych, gdzie każdy może napisać komentarz. Zupełnie inną formą autokreacji okazał się album powstały ze względu na jubileusz. Został on głównie skierowany do pielgrzymów, choć inne osoby mogą po niego śmiało sięgnąć. Oprócz zdjęć umieszczono historię pielgrzymki czy wypowiedzi osób związanych z tym pątnictwem.

Pielgrzymowanie jest trudną tematyką, ponieważ porusza przede wszystkim aspekty transcendentalne. Dlatego mediom tym bardziej nie jest łatwo zachować neutralność. Jednak w mediach włocławskich skupiono się głównie na przekazie informacji, choć też    w dużej mierze nie zabrakło nawiązań do kwestii duchowych.

Warto zastanowić się czym jest pielgrzymowanie i jakie miało początki.

,,Greckim terminem per-epi-demos (dosłownie ,,cudzoziemiec”, ,,nierezydent”) określano pielgrzyma czy przygodnego podróżnego. Pierwotnie słowo łacińskie peregrinus oznaczało osobę podróżującą przez obce kraje bądź nie mającą prawa obywatelstwa.”[1]

Pątnictwo w państwie polskim sięga już czasów pogańskich. Ośrodkami kultu były najczęściej święte góry, ale także gaje lub drzewa[2]. Z początkiem chrześcijaństwa likwidowano wszystko, co wiązało się z pogaństwem. Natomiast w miejscach lub niedaleko nich, gdzie kultywowano niegdyś obrzędy pogańskie osadzano zakonników[3]. Miało to na celu całkowicie usunąć pogaństwo. W początkach czasów chrześcijańskich najważniejsze były kulty: świętych, pustelników, a także Męki Pańskiej. Dopiero na przełomie XII i XIII wieku rozwinął się kult maryjny oraz związane z nim pielgrzymki. Pierwszy kult wiązał się ze świętym Wojciechem oraz pielgrzymką w 1000 r. Ottona III do jego grobu znajdującego się w Gnieźnie. Warto podkreślić, że zjazd gnieźnieński oprócz zgromadzenia politycznego był również pielgrzymką. W czasach średniowiecza po męczeńskiej śmierci świętego Wojciecha to właśnie Gniezno było jednym                           z najważniejszych ośrodków pielgrzymkowych. Wędrowali tam także monarchowie m.in. Władysław Jagiełło, który po bitwie pod Grunwaldem dotarł do Gniezna pieszo                     z Trzemeszna[4]. We wczesnym chrześcijaństwie rozwijał się również kult pustelniczy. Jego twórcą w Kościele był św. Antoni Wielki Pustelnik zwany ojcem mnichów.                        O pielgrzymowaniu do eremitów jest niewiele informacji. Jednym z niewielu przykładów jest Dobrów w pobliżu Koła, który stał się ośrodkiem kultu błogosławionego Bogumiła-Piotra II, który spędził wiele lat na pustelni[5]. Oprócz tych pielgrzymek bardzo duże znaczenie w pielgrzymowaniu odegrały relikwie świętych. Zwłaszcza za czasów średniowiecza wędrowanie do relikwii przyniosło duże zyski materialne opiekunom sanktuariów[6]. Wielką rolę oprócz relikwii świętych miały również relikwie Krzyża Świętego[7].

,,Z kultem Chrystusa związane było również sanktuarium w Mogile pod Krakowem (obecnie w granicach Wielkiego Krakowa). Obiektem kultu jest Cudowny Krucyfiks, do którego od późnego średniowiecza aż po czasy nam współczesne zdążały i zdążają liczne pielgrzymki. Według tradycji Wisłą płynęły niegdyś trzy krzyże. Jeden przekazano do kościoła Mariackiego, drugi do katedry wawelskiej, trzeci natomiast do opactwa Cystersów w Mogile, gdzie niebawem zasłynął cudami.”[8]

Przybliżenie ogólnej historii całego pielgrzymowania w pewnym sensie podkreśliło wartość pątnictwa grupy włocławskiej, a także wszystkich współczesnych pielgrzymek. Nawiązanie do przeszłości pozwoliło w większym stopniu zrozumieć podłoże aksjologiczne oraz sferę transcendentalną tych wędrówek. Pielgrzymi z Włocławka kultywując tą tradycję razem z wieloma innymi pielgrzymkami z całej Polski i świata nie tylko dają świadectwo aktywnej wiary, ale również skłaniają do refleksji nad odległymi początkami pątnictw oraz jakie znaczenie ma dziś Jasna Góra jako ośrodek pielgrzymkowy. Jednak, aby choć trochę zrozumieć semantykę tego miejsca należy zagłębić się przynajmniej odrobinę w przeszłe wydarzenia.

Założycielami klasztoru Jasna Góra byli paulini. Powstał on w 1382 r. na wzgórzu wapiennym mającym wysokość 293 m. n.p.m.[9]. ,,Paulini nadali wzgórzu nazwę Jasna Góra (Clarus Mons) nawiązującą do macierzystego klasztoru św. Wawrzyńca, którego położenie określano ,,in Claro Monte Budensi” (,,na Jasnej Górze w Budzie”).”[10]. Należy podkreślić, że Jasna Góra była i jest związana z obrazem Matki Bożej, który został sprowadzony z Bełza na Rusi przez Władysława Opolczyka[11]. W 1430 roku. dokonano napadu, gdzie zniszczeniu uległ obraz. To wydarzenie wpłynęło na ożywienie pielgrzymek. Dzięki staraniom Władysława Jagiełły udało się odrestaurować obraz w Krakowie, który został przeniesiony do Częstochowy w 1434 roku podczas uroczystej procesji[12]. Jednak przełomowym wydarzeniem, które wywarło wpływ na pątnictwo do Częstochowy była obrona Jasnej Góry w 1655 roku przed najazdem szwedzkim. Ważną postacią był August Kordecki, który kierował obroną[13]. Dopiero w XVII wieku nastąpiła tradycja stałych pieszych pielgrzymek. W historii pielgrzymki te oprócz aspektów religijnych pełniły inne funkcje. W czasach rozbiorów Polski stanowiły one pewnego rodzaju manifestację nie tylko na tle religijnym, ale również patriotycznym i były bardzo niebezpieczne[14]. ,,Świadczy o tym przykład Pielgrzymki Warszawskiej w 1792 roku, której uczestnicy wraz z księżmi zostali wymordowani przez wojska pruskie koło Woli Mokrzewskiej.”[15] W okresie II wojny światowej i lat komunistycznych również ruch pątniczy nie zakończył się, lecz warto podkreślić, że nie należał do bezpiecznych ze względu na sytuację polityczną, społeczną i gospodarczą kraju.

,,W okresie II wojny światowej ruch pielgrzymkowy na Jasną Górę nie zamarł. (…) Zorganizowany charakter miały też pielgrzymki akademickie, w których brali udział studenci i profesorowie z Warszawy, Krakowa, Lublina i Lwowa. Pierwsza odbyła się 26 maja 1940 r., następne były powtarzane do roku 1944. W latach 1942 i 1943 w pielgrzymkach uczestniczył jako przedstawiciel studentów konspiracyjnego Uniwersytetu Jagiellońskiego Karol Wojtyła.”[16]

W czasach komunistycznych zorganizowanie pielgrzymki również nie było łatwe. Dobrym przykładem jest wydarzenie z początków lat sześćdziesiątych.

,,Ze względów propagandowych udzielano zezwolenia jedynie na organizowanie Pielgrzymki Warszawskiej, mimo że i ją próbowano w 1963 r. zlikwidować. Pod zmyślonym pretekstem epidemii ospy pielgrzymka otrzymała od władz zakaz wyjścia z Warszawy. Paulini zdecydowali się jednak poprowadzić pielgrzymów. Do Częstochowy dotarło ok. 2 tys. pątników, a powitał ich prymas Stefan Wyszyński.”[17]

Jednak w XX w. ogromnym przełomem dla pątnictwa na Jasną Górę było tysiąclecie chrześcijaństwa w 1966 roku, co dało ogromy impuls, aby aktywnie nieść wiarę poprzez wędrowanie pieszo do Tronu Pani Jasnogórskiej[18]. Oprócz Polaków na Jasną Górę po 1956 roku zaczęli przybywać pielgrzymi z zagranicy[19]. Pokazało to, że Jasna Góra jest wielkim ośrodkiem kultu maryjnego nie tylko w skali krajowej, ale również światowej.,,Zwróćmy też uwagę na fakt, że piesze pielgrzymowanie stało się potężnym, choć nieformalnym czynnikiem integracji społecznej, narodowościowej, europejskiej, kulturowej, pokoleniowej czy ponadpokoleniowej.”[20] Przybliżenie przeszłości Jasnej Góry pozwoliło na zwrócenie uwagi na podłoże aksjologiczne, które niesie ze sobą historia tego sanktuarium oraz jakie ważne komponenty wpłynęły na współczesne wędrowanie wszystkich pielgrzymek, a także grupy amarantowej z Włocławka. Niewątpliwie Jasna Góra to miejsce nie tylko modlitw, ale również świadectw poprzez piesze wędrowanie, a tym samym aktywne niesienie wiary. W odległych czasach przekaz dotyczący pątników czy innych wydarzeń nie był dostępny dla wszystkich grup społecznych lub docierał bardzo wolno ze względu nie tylko na ustrój czy społeczne relacje, ale przede wszystkim na środki jakimi dysponowano. Dziś przekaz informacji następuje głównie dzięki mediom, czyli prasie, radiu, telewizji i internecie. Temat dotyczący wizerunku 25. Jubileuszowej Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej na Jasną Górę w mediach lokalnych jest dobrym przykładem na analizę komunikatów zawierających kluczowe informacje o tym pątnictwie. Jednak nie należy zapominać, że treść oraz forma mogą nawiązywać do wielorakich sfer ludzkiej egzystencji.

  1. 1. HISTORIA PIELGRZYMOWANIA 25. PIESZEJ PIELGRZYMKI WŁOCŁAWSKIEJ NA JASNĄ GÓRĘ

Dla przybliżenia wizerunku medialnego Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej niezbędne jest zagłębienie się w historię pielgrzymowania grupy z Włocławka. Pozwoli to na głębszą analizę artykułów czy reportaży na jej temat powstałych w środkach społecznego przekazu. Przybliżenie historii daje podstawy do większego zrozumienia treści jakie przekazały media zarówno pod względem semantycznym jak i wizualnym. Niewątpliwie Piesza Pielgrzymka Włocławska ma duże podłoże aksjologiczne. Budowanie kreacji medialnej bez zaczerpnięcia informacji bezpośrednio ze źródła lub za pośrednictwem odbiorców albo innych mediów nie mogłoby istnieć. Dlatego tak ważne jest skupienie się na przeszłości owego pątnictwa. Pielgrzymi z Włocławka nie są jedynymi, którzy wyruszają z diecezji. Piesza Pielgrzymka Diecezji Włocławskiej składa się z sześciu grup. Pątnicy z Włocławka, Konina, Dzierżaw i Turku wędrują na święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Natomiast pielgrzymi ze Zduńskiej Woli oraz Sieradza przybywają na uroczystość Matki Boskiej Częstochowskiej, dodatkowo na to święto wyrusza rowerowa pielgrzymka z Turku[21]. Jubileusz to ożywienie przeszłości i chwila zastanowienia się nad nią, a także upamiętnienie tego co było wtedy i teraz[22]. Dopiero zagłębiając się w początki można z większą świadomością odczytywać informacje dostarczane przez media. Warto podkreślić, że album pielgrzymkowy stanowi niewątpliwie źródło historii grupy amarantowej.

Pierwszy raz z włocławskiej bazyliki katedralnej wyruszyła grupa pątników w 1989 roku. Piesza pielgrzymka z Włocławka na Jasną Górę powstała z inicjatywy ks. prałata Stanisława Waszczyńskiego, który był wtedy proboszczem parafii katedralnej we Włocławku[23]. O tym wydarzeniu pisał w liście z 26 VIII 1989. Biskup Włocławski Henryk Muszyński:

 

,,Niebawem z okazji dwóch wielkich świąt maryjnych: Uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i Matki Bożej Częstochowskiej, wyruszą z naszej diecezji do tronu naszej Jasnogórskiej Pani tradycyjne pielgrzymki z Kalisza i Sieradza. Do tych wiekowych pielgrzymek, które nie bez powodu szczycą się, że należą do najstarszych na ziemi polskiej, dołączy po raz pierwszy grupa włocławska, która obejmie pielgrzymów z samego Włocławka, całych Kujaw, ziemi dobrzyńskiej, lipnowskiej i konińskiej, a zapewne także z innych rejonów Diecezji.”[24]

Hasło jakie podejmowała pielgrzymka brzmiało: ,,W Kościele żyje i działa Chrystus”[25].

W 1990 roku myślą przewodnią pielgrzymów była: ,,Czekamy na Ojca Świętego”. Ten rok stał się czasem modlitw w intencji Jana Pawła II oraz okresem przygotowań do pielgrzymki Karola Wojtyły do Polski. Dla pątników i mieszkańców włocławskich to oczekiwanie miało jeszcze większe znaczenie, ponieważ papież miał przyjechać do Włocławka w dniach 6-7 czerwca 1991 roku[26]. Stanowiło to dodatkową motywację do uczestnictwa w pielgrzymce.

Początkowo trasa była inna niż obecnie. Droga przebiegała przez Turek natomiast            w Kaliszu grupa włocławska zespalała się z Pielgrzymką Kaliską. W następnych latach pielgrzymi szli jako osobna grupa.

Zwykle  w Pieszej Pielgrzymce Włocławskiej idzie ponad 400 pielgrzymów. Jednak wyjątkiem okazał się 1991 rok, w którym były dwie grupy mające ponad 600 pątników. Główną przyczyną tak dużej ilości osób było prawdopodobnie Spotkanie Młodych             z Ojcem św. w Częstochowie[27]. Niewątpliwie myśl o spotkaniu z papieżem dodawała chęci i sił do wędrówki.

Przez kolejne lata towarzyszyły pielgrzymom inne hasła. W 1992 roku: ,,Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię”, w 1993 roku: ,,Maryja Gwiazda nowej ewangelizacji”, w 1994 roku: ,,Rodzina drogą Kościoła i narodu”, w 1995 roku: ,,Matkę Bożą kocham”, w 1996 roku: ,,Odmawiajcie różaniec”, w 1997 roku: ,,Św. Wojciech – patronem nowej ewangelizacji”, w 1998 roku: ,,Duchu Święty prowadź nas”, w 1999 roku: ,,Bóg jest miłością”, w 2000 roku: ,,Chrystus wczoraj dziś na wieki”, w 2001 roku: ,,Wszystko postawiłem na Maryję”, w 2002 roku: ,,Bóg bogaty w miłosierdzie”, w 2003 roku: ,,Różaniec drogą do Jezusa”, w 2004 roku: ,,Z Maryją i świętymi naśladować Chrystusa”, w 2005 roku: ,,Totus Tuus. Amen.”, w 2006 roku: ,,Królowo Polski, przyrzekamy!”, w 2007 roku: ,,Przypatrzmy się powołaniu naszemu”, w 2008 roku: ,,Bądźmy uczniami Chrystusa”, w 2009 roku: ,,Otoczmy troską życie”, w 2010 roku: ,,Bądźmy świadkami miłości”, w 2011 roku: ,,W komunii z Bogiem”, w 2012 roku: ,,Kościół naszym domem”,a w 2013 roku: ,,Być solą ziemi”[28]. Hasła wyrażają naoczne i łatwo dostępne wartości, są one często wykorzystywane w mediach jako jeden z nośników informacji. Dla każdego pielgrzyma stanowią ważny aspekt w drodze do Maryi. Wiele rozważań podczas konferencji w trakcie wędrówki jest z nimi związane. Hasła odróżniają każdą pielgrzymkę, ale mają zawsze wspólny cel jakim jest Jasna Góra.

Wśród pielgrzymów od wielu lat na początku grupy włocławskiej podążają osoby niepełnosprawne. Pomagają im wolontariusze oraz inni pielgrzymi. Z Pieszą Pielgrzymką Włocławską oprócz świeckich wiernych w każdym wieku idą kapłani, klerycy, a także siostry zakonne. Każdy może dołączyć. Wśród pielgrzymów niezależnie od wieku panuje braterska atmosfera, gdzie pomimo trudności bracia i siostry pomagają sobie modlitwą, słowem czy uczynkiem. Nikt nie jest wyeliminowany ze wspólnoty podążającej do Tronu Pani Jasnogórskiej.

W święto Przemienienia Pańskiego, 6 sierpnia, mszą św. o godz. 6.30 we włocławskiej bazylice katedralnej rozpoczyna się Piesza Pielgrzymka Włocławska. Trwa 8 dni. Trasa wynosi około 300 kilometrów. Pielgrzymi idą przez Izbicę Kujawską, Koło, Skęczniew, Charłupię Małą, Ostrówek, Rudniki i Iwanowice Duże.

Grupa z Włocławka 13 sierpnia w Częstochowie tworzy wspólnotę Pieszej Pielgrzymki Diecezji Włocławskiej razem z grupami z Turku, Konina i Dzierżaw. Każda ma swój kolor. Pielgrzymi z Włocławka mają amarantowy np. koszulki, chusty. Włocławscy pielgrzymi na Jasną Górę wchodzą o godz. 15.30. Pielgrzymka kończy się o godz. 20.00 wraz z mszą św. Jednak większa ilość pątników zostaje do 15 sierpnia ze względu na Święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.[29]

Wywiad z księdzem prałatem Stanisławem Waszczyńskim pozwolił na bardziej precyzyjne przybliżenie historii Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej i samego jubileuszu. Doświadczenia księdza prałata Stanisławem Waszczyńskiego również doprowadziły do powstania Pieszej Pielgrzymki z Włocławka. Pełniąc posługę w wielu parafiach ksiądz prałat miał kontakt z wieloma grupami pielgrzymkowymi, co stanowiło niewątpliwie jedną z przyczyn. Swoje doświadczenie przeniósł do Włocławka.

Z wywiadu wynika, iż motywy utworzenia pielgrzymki nie zawsze były religijne. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych rozwinął się ruch pielgrzymkowy jako też pewna forma protestu przeciwko władzom ustroju komunistycznego. Pielgrzymom dawało to poczucie wolności. Ksiądz prałat Waszczyński przybył do Włocławka w 1988 roku. Wtedy pielgrzymka oficjalna nie istniała. Pątnicy najczęściej włączali się do pielgrzymek idących przez Włocławek np. z Lubawy, Elbląga. Utworzenie owej pielgrzymki było trudne, gdyż nie otrzymano zezwolenia władz wojewódzkich. Z tego powodu włocławscy pielgrzymi musieli dołączyć do istniejącej pielgrzymki z Kalisza. Pielgrzymka Kaliska również szła na Święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Dlatego z tych wielu względów pierwsza pielgrzymka szła przez Kalisz, gdzie był jeden dzień przerwy. Pielgrzymka z grupami kaliskimi nie przebiegała dobrze, ponieważ pielgrzymi z Kalisza znali już drogę i kwatery, a pątnicy włocławscy byli mniej zorientowani na szlaku. Nie udało się połączyć tych dwóch grup, dlatego powstała myśl, żeby w kolejnych latach Włocławek w następnych latach szedł już inna trasą. Opracowanie jej nie było łatwe, ponieważ przez teren Diecezji Włocławskiej szły już kilkanaście lat pielgrzymki z północy. Rozpoczęto jednak przygotowania do utworzenia nowej trasy. Ks. Stanisław Waszczyński jako proboszcz katedry razem z ks. Michałem Pietrzakiem duszpasterzem rejonu włocławskiego i ks. Tabakiem w tamtych czasach proboszczem w Lubiczu, który wędrował z Kaliszem i z Sieradzem w trójkę opracowywali trasę. Niestety jest ona długa, bo ma 300 km. i trwa 8 dni. Stanowi to naprawdę ogromny wysiłek. Jednak innej możliwości, aby zorganizować noclegi nie udało się znaleźć. Twórcom trasy najbardziej zależało, żeby jak najdłużej iść przez teren Diecezji Włocławskiej. Nie było wtedy podziału, który nastąpił w roku 1992, kiedy utworzono diecezję kaliską. Dlatego aż do Złoczewa pielgrzymka z Włocławka szła przez teren diecezji korzystając ze szczególnej gościny poszczególnych kapłanów i ludzi. Niewątpliwie scalało to społeczność diecezjalną. Kolor grupy z Włocławka ma szczególne znaczenie. Ks. Prałat Stanisław Waszczyński powiedział, że głównym założeniem było to, iż  Włocławek jest miastem biskupim. Strój oficjalny, liturgiczny biskupów jest amarantowy. Kapituła działająca przy Bazylice Katedralnej też ma uroczysty strój w kolorze amarantu. Dlatego to było zupełnie naturalne, żeby ten kolor wybrać,  też ważnym aspektem było to, że żadna piesza grupa zdążająca na Jasną Górę owego koloru nie miała. Należy wspomnieć, iż na zakończenie przy murach jasnogórskich jest taka tradycja, że wszyscy pątnicy włocławscy padają krzyżem by w ten sposób w ciszy podziękować za szczęśliwe przebycie pielgrzymki oraz w pokorze i ciszy oddać pokłon Panu Bogu. Następnie jest oficjalne powitanie pielgrzymów. Osobą, która najczęściej tego dokonuje jest kierownik pielgrzymki, a później wszystkim dziękuje i błogosławi ks. biskup diecezji. Dla ks. prałata Stanisława Waszczyńskigo Jubileusz Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej na Jasną Górę stanowi ogromną radość. Powiedział, że jest pełen wielkiego wzruszenia kiedy widzi, gdy współcześni ludzie tak często mając w zasięgu ręki osiągnięcia cywilizacji, a przede wszystkim różne środki lokomocji wybierają piesze pielgrzymowanie do tronu Pani Jasnogórskiej. Zwłaszcza, gdy są to młode osoby, które zupełnie świadomie wybierają oraz podejmują wielki trud, ogromny wysiłek. Ks. prałat Stanisław Waszczyński nie jeden raz spotykał, a także odwiedzał pielgrzymów na trasie. Dlatego ma świadomość jak to jest kiedy przyjdzie iść w różnych warunkach pogodowych, ale pomimo trudności czy bólu wytwarza się niezwykła atmosfera braterstwa. Doskonałym znakiem jest umawianie się pielgrzymów między sobą, że znów za rok będą szli razem. Ksiądz powiedział, że cieszy się, iż ta inicjatywa, która powstała z natchnienia Pana Boga istnieje do dziś. Sądzi, że się rozwija oraz długo jeszcze potrwa, ponieważ w duszy prawie każdego Polaka Jasna Góra stanowi duchową stolicę, w której rodacy starają się tam odnaleźć. Pójście pieszo to znak głębokiej wiary, wielkiego zaufania Bogu, otwarcia się pątników na życzliwość innych ludzi, a także pomoc. Ważne jest to, iż jak wspomina ks. prałat Stanisław Waszczyński, że pielgrzymi swoim wysiłkiem oraz obecnością w wielu domach w trakcie wędrówki dają niezwykle  piękne świadectwo, że są prawdziwą i ogromnie żywą cząstką Kościoła[30].

Księdzem kierownikiem 25. Jubileuszowej Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej na Jasną Górę był ks. Rafał Bogus, który również sprawował tę funkcję rok wcześniej. Na prezbitera został wyświęcony w 2003 roku przez Biskupa Włocławskiego Wiesława Alojzego Meringa[31].

W wywiadzie ksiądz Rafał Bogus przybliżył jubileuszową pielgrzymkę. Wędrówka jak zwykle rozpoczęła się o godz. 6.00 mszą świętą, którą sprawował ksiądz biskup Wiesław Mering. Pielgrzymka przebiegała w radosnej atmosferze 8 dni lub 10, jeżeli ktoś został na święto w Częstochowie. 13 sierpnia ok. godz. 15.00 było uroczyste wejście na Jasną Górę razem z pielgrzymami z Kalisza, Turku i Dzierżaw. W kolejnym dniu sprawowano uroczystą mszę świętą, w której uczestniczyli księża kierownicy poszczególnych grup oraz pielgrzymi z diecezji włocławskiej. Po mszy była droga krzyżowa na Wałach Jasnogórskich. Następnie wszyscy mieli czas wolny na odpoczynek, a 15 sierpnia z okazji święta była uroczysta msza święta. Tego dnia po południu autokarami pielgrzymi wrócili do domu. Stanowiło to czas takiego rozwiązania i oczekiwania na kolejną pielgrzymkę. Trasa wynosiła ok. 300 km. Zazwyczaj dziennie pielgrzymi pokonywali ok. 30 km. Jednak zdarzyły się dwa dni, gdzie trzeba było iść ok. 50 km. Pątnicy mieli wiele trudności pogodowych czy związanych z bólem, ale dzięki wspólnej modlitwie, odmawianiu różańca, koronki, wysłuchaniu konferencji, wspólny śpiew,  wzajemne rozmowy mogli zapomnieć o niedogodnościach. Dzienne długości trasy zależały również od noclegów, ponieważ grupie ok. 500 osób nie było łatwo znaleźć miejsc do spania. Pielgrzymi zazwyczaj nocowali u gospodarzy lub w szkołach. Wśród pątników najstarszy miał 73 lata, był to pan, który szedł z radością  każdy dzień i  nie przejechał ani jednego etapu. Natomiast najmłodszy miał 6 miesięcy. W zorganizowaniu pieszej pielgrzymki jak i każdej pomogło dużo życzliwych ludzi , sponsorów, czy firm. Pomoc była nie tylko finansowa, ale też znalazły się osoby, które dały  wodę oraz żywność. O pielgrzymce oprócz relacji pątników lub księży można również dowiedzieć się korzystając z środków masowego przekazu.

Dwa lata temu od kiedy ksiądz Rafał Bogus został kierownikiem utworzono nową stronę internetową Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej. Powstał również profil na portalu  Facebook. Znajdują się tam zdjęcia, informacje dotyczące pielgrzymki i spotkań pątników, które odbywają się w każdą drugą niedziele miesiąca o godz. 16.00. Wtedy jest msza podczas której pątnicy modlą się za osoby, które pomagały oraz za zmarłych pielgrzymów akcentując wspólnotę. Później następuje spotkanie, gdzie uczestnicy planują kolejną wędrówkę do Tronu Pani Jasnogórskiej. Pielgrzymka również istnieje w mediach włocławskich, szczególnie TV Kujawy, Dzień Dobry Włocławek. Ze względu na jubileusz oprócz wielu artykułów powstał album upamiętniający Pieszą Pielgrzymkę Włocławską. Autorem jest ksiądz Rafał Bogus, który zbierał materiały m.in. plakaty, znaczki, kartki pocztowe i zdjęcia. Z tymi ostatnimi było najwięcej kłopotu, ponieważ nie wszystkie zapisano w sposób cyfrowy, co wymagało dodatkowej obróbki. Znajdują się tam między innymi grupowe fotografie zrobione w Charłupi Małej. Według księdza kierownika Jubileusz 25. Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej ma bardzo duże znaczenie dla diecezji. Przekonał się też o tym, gdy po rozmowie i wręczeniu księdzu biskupowi albumu usłyszał od Jego Ekscelencji, ze na jego podstawie powstanie wiele prac licencjackich czy magisterskich. Dlatego ksiądz Rafał Bogus ucieszył się, że album będzie wskazówką oraz pomocą dla wielu osób. Dla diecezji niewątpliwie jest to wielkie wydarzenie, bo ksiądz biskup i każdy ksiądz jest pełen zachwytu, ponieważ pielgrzymka to wspólna modlitwa, przemiany serc czy odczuwanie rekolekcji w trakcie wędrówki. Natomiast dla każdego kierownika jest to radość, którą nosi w sercu[32].

Opisanie historii Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej pozwoli na głębszą analizę wizerunku medialnego jubileuszu, który miał miejsce w 2013 roku. Każda pielgrzymka od 1989 roku wpłynęła w większym bądź mniejszym stopniu na przebieg i postrzeganie tego wydarzenia przez samych pielgrzymów czy odbiorców kultury masowej. Dzięki wywiadom oraz albumowi można było nie tylko zaczerpnąć informacji, ale również choć odrobinę poczuć tą atmosferę. Jubileusz jak i każda pielgrzymka wiązała się z ogromnym wysiłkiem. Jednak pomimo trudu i różnych dolegliwości fizycznych wywiązała się niezwykła atmosfera braterstwa. Wspólna modlitwa, wzajemna pomoc oraz wsparcie słowem, a także czynem umocniły więzi między pielgrzymami. 25. Jubileuszowa Piesza Pielgrzymka Włocławska była żywym świadectwem wiary, który trwa do dziś. Ta niezwykła inicjatywa księdza prałata Stanisława Waszczyńskiego niewątpliwie wpływa na każdego człowieka bezpośrednio, ale również pośrednio. Każdy pielgrzym spotykając osoby w trakcie drogi daje siłę i aktywnie niesie wiarę. Jednak nie należy zapominać o pośrednictwie mediów, które pomagają rozprzestrzeniać informacje o tym niesamowitym wydarzeniu. Oprócz materiałów zamieszczanych przez dziennikarzy są również treści wypływające z samego źródła. Nowe środki społecznego przekazu zapewniają możliwości kreowania wiadomości jak i wyboru dla odbiorców. Niewątpliwe sposób w jaki została przekazana informacja o tym zdarzeniu mogła wpłynąć tez na ciągłość całej historii, ponieważ jubileusz to pewne podsumowanie, a także upamiętnienie. Każda pielgrzymka to nowe przeżycie, ponieważ jest inne hasło, zmienia się w większym lub mniejszym stopniu grupa pątników. Jednak jubileusz był sumą tych pojedynczych historii i zarazem stworzył też własną.

  1. 2. SPOSOBY KREACJI MEDIALNEJ I FUNKCJE WIZERUNKU 25. PIESZEJ PIELGRZYMKI WŁOCŁAWSKIEJ W MEDIACH LOKALNYCH

 

Jubileusz 25. Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej był niezwykłym wydarzeniem nie tylko dla ludzi związanych bezpośrednio z Kościołem katolickim. Warto wspomnieć, że informowały o nim media lokalne prowadzone przez kapłanów lub organizacje katolickie, ale także świeckie.

,,Media lokalne to kategoria formalna, która jest rezultatem podziału mediów według charakterystycznych kryteriów typologicznych. Kryteria zawartości (treści) oraz zasięgu (terytorium) stanowią o istocie mediów lokalnych, które mogą mieć charakter uniwersalny lub specjalistyczny (na przykład środowiskowy lub religijny). Wyrazem uniwersalności jest wszechstronność zainteresowania (politematyczność). Natomiast specjalizacja jest odpowiedzią na indywidualne potrzeby odbiorców (monotematyczność). Lokalny zasięg emisji ograniczy zakres zainteresowania mediów lokalnych. Mając ograniczony zakres zainteresowania oraz rozpowszechniania stanowią przeciwieństwo mediów ogólnokrajowych. W praktyce polskiej pojęcie to stosunkowo ściśle wiążę się z podziałem administracyjnym kraju. Dlatego mówimy o mediach lokalnych osiedlowych, dzielnicowych, wiejskich, miejskich, gminnych, powiatowych, wojewódzkich.”[33]

W przypadku włocławskich mediów lokalnych treść dotycząca 25. Jubileuszowej Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej na Jasną Górę będzie obejmowała zakres miasta Włocławek, skąd wyruszają pątnicy. Media lokalne w zależności od zasięgu ich rozpowszechniania różnią się treścią. Wynika to jednak nie tylko z podziałów administracyjnych, ale także ważny jest aspekt kulturowy danej społeczności. Wydarzenia opisywane za pośrednictwem lokalnych środków masowego przekazu dotyczą głównie określonego terytorium, choć mogą wywodzić się z tradycji całego kraju jak np. pielgrzymowanie. Można zatem stwierdzić zgodnie słowami Ryszarda Kowalczyka, ze media lokalne stanowią przeciwieństwo mediów ogólnokrajowych ze względu na zainteresowanie odbiorców[34], które w tym przypadku będzie dotyczyło wiadomości z ich najbliższego otoczenia, a nie całego państwa. Jednak należy pamiętać, że w niektórych opisywanych wydarzeniach będą miały wspólną tematykę, choć ich treść może znacznie się różnić ze względu na zasięg wiadomości. Niezwykłym fenomen stanowią sierpniowe pielgrzymki do Pani Jasnogórskiej. Są one nagłośnione zarówno w kraju jak i na określonym terytorium. W obu przypadkach jest wspólny temat, podobna forma przekazu, jednak treść znacznie się różni. Media lokalne głównie skupiają się na opisaniu pielgrzymki, która wyrusza z bliskiej im miejscowości.

,,Charakter mediów lokalnych kształtował się pod wpływem oddziaływania dwóch trendów. Jeden polegał na zawężaniu zakresu zainteresowania oraz zasięgu terytorialnego rozpowszechniania. Drugi zaś zasadzał się na tematycznym różnicowaniu się mediów lokalnych w ramach potrzeb zgłaszanych przez miejscowe środowiska. W ten sposób dochodzimy do wniosku, iż celem mediów lokalnych jest zaspokajanie zróżnicowanych potrzeb informacyjnych i poznawczych odbiorców zamieszkujących niewielkie terytorium i skupiających uwagę na miejscowych wydarzeniach. Natomiast istotą mediów lokalnych jest w zasadzie integrowanie środowiska poprzez tworzenie więzi mentalnej łączącej mieszkańców.”[35]

Dzięki takim właśnie mediom odbiorcy docierając do wydarzeń z ich otoczenia mają większe poczucie tożsamości w grupie społecznej, w której żyją. Poprzez informacje rozpowszechniane przez lokalne środki społecznego przekazu ludzie kształtują pogląd na temat wydarzeń mających miejsce w ich środowisku.

,,Media lokalne zajmując się zbieraniem informacji o wydarzeniach, które mają miejsce na obszarze ich rozpowszechniania, we właściwy sobie sposób opowiadają o życiu społeczności lokalnej. Jest to podstawowa rola mediów lokalnych, dzięki której jesteśmy nie tylko lepiej poinformowani, lecz także włączani w społeczny obieg informacji. W większym stopniu rozumiemy i kontrolujemy nasze otoczenie.”[36]

Można zatem stwierdzić, że media są współtwórcami zintegrowanej wspólnoty lokalnej. Choć też przybliżają do innych społeczności lokalnych. Poprzez archiwa prasowe, radiowe i telewizyjne, a także dzięki portalom każdy może poczytać co się dzieje w danym mieście, powiecie, czy województwie. Można zatem wnioskować, że oprócz integrowania ludzi określonego regionu, oddziałują również na inne społeczności, ale w mniejszym stopniu. Kolejną ich zaletą jest niewątpliwie aspekt poznawczy, który zwiększa wiedzę na dany temat oraz rozwija procesy myślenia i percepcji.

,,Jednak media lokalne dostarczają głównie informacji powierzchownej, fragmentarycznej oraz nieuporządkowanej, której wartość i przydatność jest niekiedy wątpliwa. Takie materiały prasowe są nachylone bardziej ku znajomości czego aniżeli wiedzy o czymś. Komunikaty proste przeplatają się z poważnymi analizami, komentarzami, sprawozdaniami, artykułami publicystycznymi. Mamy wówczas do czynienia ze zjawiskiem homogenizacji.”[37]

Czy jednak we wszystkich mediach lokalnych następuje ten proces? Oczywiście  jego pojawienie się w dużej mierze zależy to od tematu artykułu i umiejętności dziennikarskich. Nie można wszystkim mediom przypisać tego zjawiska.

Dziennikarz często nie jest uczestnikiem lub świadkiem danego wydarzenia. Zazwyczaj informacje uzyskuje od osób trzecich.

,,W rezultacie media lokalne rozpowszechniają informacje zarówno dziennikarskie (zebrane od początku do końca przez dziennikarzy), jak i niedziennikarskie. Źródłem ostatnich zwykle są: odbiorcy, organizacje, instytucje publiczne, inne media, służby media relations.”[38]

Jednak nie można jednoznacznie stwierdzić, że artykuły uzyskane w wyniku relacji innych ludzi są gorsze. Informatorzy o zasięgu lokalnym są jeszcze bardziej bliżej mediów, mają łatwiejszy dostęp. Nie należy zapominać, że głównym celem mediów jest rozpowszechnianie wydarzeń, które mają miejsce w określonym terytorium. Informacja niedziennikarska nie zawsze zmniejsza wartość treści przekazu, a wręcz może ją ubogacać i umacniać więzi między odbiorcami danego środowiska. W wyniku tego media lokalne mają dwa rodzaje informacji. Pierwsza dotyczy aktualnych wydarzeń, która dostarcza nowe wiadomości dla odbiorców. Druga jest związana z opinią publiczną czyli różnego rodzaju, ocenami, oczekiwaniami itp.[39] Aczkolwiek na postrzeganie artykułu nie wpływa tylko strona semantyczna, czyli treść jest jeszcze forma jako strona  pozasemantyczna również kreująca u odbiorców różnego rodzaju postawy. W jej skład wchodzą: język, styl oraz składnia.[40] ,,Ważną rolę odgrywa ilustracja, która nie tylko uzupełnia przekaz informacyjny, wzmacniając jego użyteczność, lecz również go wzbogaca o elementy estetyczne. To ma zaś wpływ na lepsze zrozumienie komunikatu oraz siłę jego oddziaływania.”[41] Współcześnie obraz jest częstym nośnikiem komunikacyjnym, ponieważ szybko przykuwa uwagę odbiorców. Jako jeden z walorów estetycznych może zniechęcić lub zachęcić do przeczytania artykułu, obejrzenia reportażu w telewizji. Często na jego podstawie odbiorca może nie zgodzić się z treścią artykułu lub być mu bardziej przychylny. Zmiana percepcji dzięki obrazom wiąże się więc z różnym interpretowaniem komunikatu. Ilustracja bądź obraz występują w telewizji, prasie, internecie, natomiast nie ma go w radiu. Wynika to z zastosowania danego środka masowego przekazu. Jednak każde ma za zadanie przekazać informację dysponując różnymi walorami.

Radio jest jedynym przekaźnikiem nie oddziałującym na wzrok. Opiera się głównie na dźwięku, który przekazuje wiadomości. Podobnie jak mowa jest dynamiczne. Sprawia, że odbiorca nawiązuje szybką interakcję. Ważnym aspektem tego przekaźnika jest brak możliwości, aby słuchacz mógł wrócić do informacji, której nie udało mu się przyswoić. Liczy się tu i teraz. Słuchając radia człowiek może samotnie odbierać wiadomości.

,,Jednak samotność radiowa ma pewną swoistą właściwość. Nie jest niezależna. Gdy weźmiecie książkę i zaczniecie ją czytać, źródło wzruszeń znajduje się całe wraz z wami. Wzruszenia radiowe zależne są od wzruszenia współistnienia wzruszających. Słuchając przez radio, wiecie, że bliżej lub dalej znajduje się człowiek, który wysyła głos i że człowiek ten jest cząstką rozgałęzionego aparatu, już nie mechanicznego, lecz społecznego, potrzebnego do tego, abyście tego a tego dnia o tej a o tej godzinie słyszeli to a to. Samotność radiowa jest więc połączona ze świadomością społeczności.”[42]

Warto podkreślić, że radio sprawia to, że czujemy się aktywną częścią społeczności oraz możemy utożsamiać się z nią.

Telewizja natomiast dostarcza zarówno dźwięk jak i obraz. Podobnie jak radio dynamicznie przekazuje informacje bez możliwości powrotu przez odbiorcę. Telewizja i radio w przeciwieństwie do prasy pomimo dynamiczności mają ciągły przekaz i są obecne w zwykłym otoczeniu człowieka. Nie wymagają od widza odłożenia codziennych spraw. Ludzie mogą jednocześnie wykonywać swoje prace oraz oglądać telewizję czy słuchać radia[43].

,,Telewizja da namiastkę rzeczywistej fizycznej obecności w stopniu jeszcze pełniejszym niż radio. Ale tym bardziej izolowana będzie jednostka w swym zaciszu domowym i tym silniejsze zachwianie równowagi (kolosalny napływ bogactw, konsumpcja bez oddawanych w zamian usług). Godny pożałowania pustelnik zamknięty w swoim pokoju, odległy o setki kilometrów od rozgrywającej się sceny, którą przeżywa jako część własnego życia, ,,widz”, który nie może nawet śmiać się lub oklaskiwać, aby się nie ośmieszyć we własnych oczach – oto końcowy produkt stuletniego rozwoju, który od ogniska obozowego, jarmarku i areny doprowadził nas do osamotnionego odbiorcy dzisiejszych widowisk.”[44]

Idąc tym rozważaniem warto zastanowić się czy telewizja lokalna również izoluje ludzi      i skazuje ich na pustelnicze życie. Nie można się z tym zgodzić, ponieważ ten środek przekazu pokazuje najbliższe otoczenie człowieka, jego rzeczywistość i tym samy scala go ze społecznością, w której żyje. Obraz oraz dźwięk kreowany oraz rozpowszechniany przez telewizję pochodzi z realnego świata. Nie tworzy on jednak całości, tylko jest fragmentaryczny. Jednak te wycinki stają się dla odbiorcy właściwym obrazem dlatego, że są wszystkim co zostało mu dane[45].

,,Rzeczywistość z konieczności istnieje dla niego w postaci mozaiki aktualności, ale właśnie dlatego jest dla niego czymś odrębnym i odmiennym od tej rzeczywistości czy też tego jej obszaru, który zna z życia codziennego i który istnieje dla niego w inny sposób. Otoczenie, w którym żyje, stanowi dla mnie spójną całość; uczestniczę w niej zarazem przez bezpośrednie doświadczenie, komunikację i działania. Natomiast świat, który udostępniają mi media, dany mi jest tylko na płaszczyźnie informacji i – w przypadku przekazu telewizyjnego – obrazu.”[46]

Prasa natomiast jest przekaźnikiem, który wymaga czasu, a także większego skupienia u odbiorcy. Artykuły mogą zawierać zdjęcia, ale nie muszą. W większym stopniu gazeta jest nastawiona na treść. Komunikaty wbudowane zostały głównie w teksty dziennikarskie. Artykuły w gazecie usytuowane są w zależności od stopnia zainteresowania danym wydarzeniem w określonym czasie. Na pierwszej stronie pojawia się zazwyczaj informacja, która jest według danej redakcji najbardziej istotna ze wszystkich. Ta hierarchia artykułów ma na celu nie tylko uporządkowanie treści i formy komunikatu, ale również skuteczne przyciągnięcie odbiorców.

,,Efektem powstania prasy było jednak coś więcej: prasa stworzyła nową sferę kultury i nowy wymiar społecznej rzeczywistości. Prasa to przede wszystkim nowy typ przekazu, odmienny od dotychczasowych, które po części zastąpiła ze względu na swoje znaczenie i sposób funkcjonowania społecznego.”[47]

Warto podkreślić wymiar kulturowy prasy chociażby w mediach lokalnych. Gazeta lokalna znacznie bardziej uzmysławia przynależność nie tylko terytorialną, ale też społeczną czy kulturową u odbiorców. Informowanie o wydarzeniach z określonego regionu to czynność, która wypełnia lukę w relacjach społecznych.

Ważną rolę w przekazywaniu informacji pełni internet.

,,Komputer jest współczesnym odpowiednikiem zegarów i maszyn parowych z poprzednich sześciu wieków; jest dla nas tak ważny, jako koło garncarskie dla świata starożytnego. Jest tak nie dlatego, że nie możemy żyć bez komputerów, lecz dlatego, że żyjąc z nimi staniemy się innymi ludźmi.”[48]

Współcześnie niepotrzebny nam jest wyłącznie komputer, aby korzystać z internetu. Różnego rodzaju wiadomości możemy odczytać również z telefonu komórkowego czy tabletu. Zatem przekaz informacji jest bardzo szybki. Wiadomości zamieszczone w portalu mogą zawierać nie tylko tekst i obraz, ale również filmy jednocześnie. Nie ma ograniczeń technicznych pod tym względem.

Każde komunikowanie za pośrednictwem mediów lokalnych niezależnie od jego treści i formy będzie miało charakter pośredni, jednokierunkowy oraz bezosobowy. Komunikaty są przesyłane od nadawcy do odbiorcy, który nie może ich zmienić.[49] Nie należy zapominać, że oprócz treści i formy ważny jest czas przekazu. Zazwyczaj media szybko dostarczają informacje odbiorcom co też jest ich niewątpliwą zaletą. Komunikat o danym wydarzeniu następuje jako zapowiedź lub relacja w trakcie albo po zdarzeniu. Czas przekazania danej treści w środowisku medialnym jest bardzo ważny, ponieważ wpływa to nie tylko na wizerunek opisywanego wydarzenia, ale też całej gazety, portalu czy radia. Moment, w którym informacja dociera do odbiorcy jest kluczowa we współczesnym komunikowaniu. Środki społecznego przekazu dysponując nowymi technologiami wręcz muszą sprostać oczekiwaniom odbiorców w aspekcie formy, treści i czasu. Jeżeli tego nie spełnią zostaną odrzucone przez dane środowisko lub źle odebrane.

,,Media lokalne można widzieć w perspektywie rehumanizacji, czyli swoistej reakcji na bezosobowe i pośrednie, a zatem niedoskonałe więzi występujące między nadawcami i odbiorcami. Dlatego do najważniejszych warunków efektywności komunikowania należy prawdziwość interakcji. Jej namiastkę można osiągnąć przez wiarygodność informacji oraz kontakt nadawcy z odbiorcą. O wiarygodności nadawcy decydują nie tylko kompetencja czy umiejętność przekonywania, lecz również to jak są spostrzegane i oceniane jego motywy (powody) oraz intencje (zamiary). Intencje nadawcy są wtedy pozytywnie oceniane przez odbiorcę, gdy spostrzega on, że nadawca chce mu przyjść z pomocą, a nie uzyskać przez przekonanie odbiorcy własne korzyści. Współczesne media lokalne są produktem homogenicznym, gdyż starają się trafić w zainteresowania i potrzeby różnych odbiorców.”[50]

Niestety trudno jest dostrzec powody, a także zamiary dziennikarza. Innymi problemami mogą być zwyczajna obojętność i brak czujności odbiorców na umiejętności dziennikarskie, ponieważ będzie się liczyć dla nich tylko informacja. Każdy przekaz oddziałuje w mniejszym lub większym stopniu na ludzi. Informowanie za pomocą środków masowego przekazu ma wpływ na trzy składniki postawy: poznawczy, emocjonalny i motywacyjny. Dzięki aspektowi poznawczemu odbiorca może zdefiniować sytuację i utworzyć subiektywną wizję rzeczywistości. Komponent poznawczy zmniejsza lukę w dziedzinie informacji. Składnik emocjonalny jest najmniej zbadany. Dotyczy on głównie znaczenia związków odbiorcy z mediami. Media mogą doprowadzać do pozytywnych doznań lub negatywnych następstw np. uzależnienie tzw. narkotyzująca dysfunkcja mediów, desensytyzacja, czyli stępienie wrażliwości, czy wywołanie poczucia wyobcowania. Natomiast komponent motywacyjny inaczej behawioralny wpływa na psychikę odbiorców na dwa sposoby: przez aktywizację i dezaktywizację procesów wolicjonalnych, które wpływają na zaniechanie lub podjęcie określonego działania.[51]

Media lokalne tworzone są przez różnego rodzaju organizacje państwowe, prywatne, których informacje nie dotyczą głównie wydarzeń o charakterze katolickim oraz kościelnym. Dla ukazania wizerunku medialnego 25. Jubileuszowej Pieszej Pielgrzymki     z Włocławka odgrywają one dużą rolę. Ważny jest ten podział, aby ukazać, że  wszelkie informacje dotyczące treści religijnych nie są obojętne moralnie Kościołowi, który jest zaangażowany w ewangelizację poprzez media masowe. Dzięki nim możliwe jest poszerzanie wiedzy religijnej, pogłębianie pobożność i wpływanie na moralność wśród odbiorców.[52] Dla uzyskania tego dziennikarz powinien respektować kilka zasad. Jedną z najważniejszych jest prawda., która wymaga moralnej odpowiedzialności oraz wysokich umiejętności zawodowych. Niedostatki w aspekcie moralnym spowodują brak zobowiązania, aby troszczyć się o prawdę, a luki w kwalifikacjach zawodowych staną się przyczyną nieplanowanych przekłamań.[53] Oprócz prawdy ważna jest również wolność, która kreuje przestrzeń działania środków masowego przekazu i możliwości czerpania       z nich przez odbiorców. Aczkolwiek należy zaznaczyć, że wolność jest wyznacznikiem granic środków społecznego przekazu, ponieważ liczy się dobro odbiorcy oraz przekazywanej treści.[54]

,,To dobro wyznacza rzeczywistą przestrzeń wolności środków społecznego przekazu. Wolność człowieka – odbiorcy oznacza z kolei jego krytyczne i wybiórcze podejście do proponowanych treści. Jej zasadniczym celem musi być wybór dobrych treści, tzn. treści, które ubogacają człowieka jako osobę. Wolność wyznacza zatem rzeczywistą przestrzeń działania środków społecznego przekazu i właściwego z nich korzystania.”[55]

Korzystając z wolności należy brać pod uwagę wartości, które chcemy omawiać w artykule lub reportażu telewizyjnym. Dlatego kierowanie się dobrem pozwala na istnienie wolności. Dziennikarz chcąc przekazywać rzetelne informacje powinien odrzucić materialistyczne podejście, a skupić się na godności odbiorcy, ale także swojej.  Należy też wspomnieć, że społeczne nauczanie Kościoła chce pokazać mass media jako środki wartości, ale też i antywartości. Nośniki te mogą zatem oddziaływać pozytywnie lub negatywnie, manipulować odbiorcami albo ewangelizować.[56] Zaniechanie manipulacji odbędzie się wtedy, gdy dziennikarz działając zgodnie z sumieniem nie będzie starał się wykorzystywać ludzi dla własnych interesów. Najważniejsze musi być dla niego dobro ogółu, aby budować relacje wspólnotowe. Dla promowania wartości i wychowania ku nim niezbędne są też odniesienia etyczne. Działanie mediów zgodnie z etyką nie może być zredukowane wyłącznie do logiki rynku, ważne jest prawo moralne oraz przekazywanie treści bogate w wartości humanistyczne, a także chrześcijańskie. Te aspekty są bardzo ważne, ponieważ środki przekazu mają w pewien sposób wpływ na postępowanie ludzi, można wręcz powiedzieć, że formułują nową kulturę.[57] Mass media, aby służyły wartościom i działały zgodnie z prawdą muszą spełnić kilka niezbędnych wymagań.

,,Potrzebne jest wzrastające poczucie odpowiedzialności pracowników zajmujących się środkami społecznego przekazu, aby stały się one środkami rozpowszechniania kultury i autentycznych wartości (wymagająca dyscyplina odpowiedzialności). Ważne jest zrozumienie ukrytych mechanizmów działania mass mediów, uważna ocena etyczna i ukształtowanie zdrowe nawyki w ich korzystaniu.”[58]

Na środkach masowego przekazu spoczywa pewna odpowiedzialność, ponieważ zajmując się tematami związanymi z ludźmi wpływają na nich i ich rozumienie świata. W wielu przypadkach doświadczenie odbiorców jest uzyskane za pośrednictwem środków społecznego przekazu. Ich oddziaływanie ma często wpływ na sposób myślenia ludzi.[59] Jednak ,,odbiorca musi być świadomym, samodzielnym podmiotem, a nie tylko biernym konsumentem, bezkrytycznym wobec dostarczanych mu treści.”[60] Jeżeli media przestaną służyć wartościom to wszelkie zasady niezbędne dla funkcjonowania życia społecznego nie będą respektowane. ,,Relatywizm ocen będzie się pogłębiać i rozszerzać w bardzo różnorodnych kierunkach, a oddziaływanie tych środków będzie coraz bardziej dwuznaczne.”[61] Nastąpi również demoralizacja, której często źródłem jest dążenie do uzyskania jak największej ilości dóbr materialnych. Niestety odbywa się to kosztem krzywdy ze sfery moralnej i duchowej innych ludzi. Demoralizacja kształtuje się, także wtedy gdy mass media nie uwzględniają kulturowego, religijnego i transcendentalnego rozwoju jednostki lub społeczeństwa, a skupiają się na konsumpcyjnej i materialnej sferze życia.[62] Warto się zastanowić, czy te zarzuty wobec środków społecznego przekazu często występują w artykułach lub reportażach o treści religijnej, gdzie nadawcami są media lokalne. W rezultacie niezależnie od tematów podejmowanych przez media

,,Oddziaływanie środków społecznego przekazu jest w rzeczywistości ambiwalentne. Nie można ich osądzić ani jednoznacznie pozytywnie ani wyraźnie negatywnie. Tworzą one i upowszechniają zarówno wartości, jak i antywartości, są źródłem czegoś ogromnie ważnego, co staje się warunkiem ludzkiej wolności, i czegoś ogromnie niebezpiecznego, co może wywołać regres zdolności myślenia i odczuwania.''[63]

 

Media lokalne jako jeden z czynników budowania wspólnoty społecznościowej muszą spełnić wiele warunków z zakresu filozoficznego, religijnego czy technicznego. Dziennikarze koniecznie powinni działać zgodnie z prawdą, moralnością oraz kierować się dobrem ogółu. Ciąży na nich ogromna odpowiedzialność za percepcję odbiorców. Kreacja medialna dotyczy wydarzeń  związanych z życiem ludzi, dlatego między innymi tak silnie na nich wpływa.

Temat dotyczący Jubileuszowej Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej na Jasną Górę jest związany głównie ze sferą religijną, ale też może odnosić się do życia każdego człowieka. Tworzy się wspólnota pielgrzymów kroczących w drodze codziennego życia. Niewątpliwie sposób przekazu przez media z Włocławka i okolic będzie miał wpływ na postrzeganie tego wydarzenia przez odbiorców. Dlatego warto poddać analizie materiały prowadzone przez media włocławskie.

O tym wydarzeniu informowały: Telewizja Kujawy, „Gazeta Pomorska”, GazetaPomorska.pl, „Ex Cathedra. Miesięcznik Parafii Katedralnej p.w. NMP we Włocławku” oraz portale: Włocławski Portal Informacyjny (wloclawek.info.pl), Moje Miasto Włocławek (mmwloclawek.pl), NaszWłocławek.pl (naszwloclawek.pl), Dzień Dobry Włocławek (dziendobrywloclawek.pl) i Wloclawskie24.pl. (wloclawskie24.pl).

Telewizja Kujawy zrobiła reportaż o pielgrzymce z pierwszego dnia kiedy pątnicy wyruszali do Tronu Pani Jasnogórskiej. Relację z tego wydarzenia przygotowała Monika Grzanka. Za zdjęcia odpowiedzialny był Kasper Walczykowski. Montażem zajęli się Monika Grzanka i Piotr Kędzierski. Tytuł reportażu to: XXV Piesza Pielgrzymka Włocławska. Grupa: ,,Amaranty” - 6-13 sierpnia. Hasło: ,,Być solą ziemi”. Aktualnie można go znaleźć na stronie Telewizji Kujawy w zakładce ,,Archiwum”. Trwa on 13 minut i 27 sekund. W tej relacji ukazano pątników podczas postoju i wędrówki, przeprowadzono wywiady z uczestniczkami pielgrzymki: Danutą Szmajdą i Karoliną Brodą oraz księdzem kierownikiem Rafałem Bogusem, wmontowano też piosenkę ,,Będę tańczył przed Twoim tronem”, którą pielgrzymi często śpiewają podczas wędrowania na Jasną Górę. Pierwsze kadry były planami ogólnymi, w których filmowano odpoczywających pielgrzymów w trakcie drogi. Następne stanowiły półzbliżenia na osoby, z którymi przeprowadzano wywiady. Pomiędzy wywiadami i na końcu również zastosowano plany ogólne wzbogacone piosenką.

Danuta Szmajda mówiła o tym, że idzie 12. raz, a 8. w służbach porządkowych. Powiedziała również, że intencje z jakimi podążają pątnicy do Czarnej Madonny to różnego rodzaju prośby czy podziękowania. Wspomniała o ogromnej życzliwości ludzi, których spotyka się na trasie, co często jest powodem wzruszenia ze strony wędrowców. Podkreśliła, że czas pielgrzymowania stanowi rekolekcje i pewną odnowę, ale też budowanie relacji i zawiązywanie nowych przyjaźni. W swojej wypowiedzi uczestniczka pielgrzymki dodała również, że pątnictwo wciąga oraz czuje się potrzebę iść znów na kolejne. Na koniec zachęcała do zapisania się i przyłączenia na pielgrzymi szlak.

Karolina Broda powiedziała, że idzie po raz czwarty, jej intencją była szczególne matura. Wspomniała o nawiązywaniu znajomości oraz przyciągającym aspekcie pielgrzymki. Mówiła, że kiedy pójdzie się już raz to pomimo bólu nadal chce się iść. Do uczestnictwa w pątnictwie przekonały ją siostry, które same wcześniej chodziły.

Ksiądz kierownik Rafał Bogus mówił o ilości osób jakie wędrują w grupie amarantowej. Z katedry wyruszyło około 370, jednak ich liczba będzie wzrastać. Łącznie powinno być około 500. Wspomniał, że warto podkreślić jubileusz chociażby przez różne gadżety lub albumy pamiątkowe. Mówił, że pierwszy dzień rozpoczął się mszą świętą o 6.00, którą sprawował ksiądz Biskup Wiesław Alojzy Mering, a zakończy się w Izbicy Kujawskiej około godziny 19.00. Wspomniał, że pierwszy i drugi dzień wędrowania nie są trudne. Jednak trzeci nie będzie należał do najłatwiejszych, ponieważ trzeba wstać o 4.00, a trasa to niecałe 50 km. Ksiądz kierownik poinformował również, że pielgrzymka zakończy się 13 sierpnia o godzinie 14.45.

Reportaż został zakończony ujęciem, w którym pielgrzymi podążają do Częstochowy. Pojawiły się również napisy końcowe dotyczące twórców relacji oraz data[64]. Wynika          z niego, iż pielgrzymowanie niesie ze sobą wiele wartości transcendentalnych                     i międzyludzkich. Odbiorca może też dowiedzieć się bezpośrednio od pielgrzymów             i księdza kierownika Rafała Bogusa jak wygląda pielgrzymka, jej przebieg, a także droga aksjologiczna.

„Gazeta Pomorskapl.Kujawska” w artykule o pielgrzymce umieściła jedno zdjęcie, a obok niego tytuł, który został powiększony i pogrubiony oraz tekst, gdzie również zastosowano pogrubienie. Zdjęcie przedstawia pielgrzymów idących na początku              z krzyżem, flagami i tablicami informującymi skąd jest pielgrzymka. Zostało ono zrobione we Włocławku. W samym tytule jest tylko wiadomość na temat sezonu pątniczego, nie ma podanej konkretnej grupy. Treść zawiera informacje z drugiego dnia pielgrzymki o czym świadczy słowo wczoraj. Podane zostały wiadomości takie jak: o której wyruszyli pielgrzymi, który raz idą i dokąd, hasło, długość trasy, noclegi pierwszego oraz drugiego dnia. Pod tym znajduje się imię i nazwisko autora fotografii, którym był Wojciech Alabrudziński, a na samym końcu odniesienie do strony gazetapomorska.pl, gdzie znajduje się galeria, a także film[65]. Ten wizerunek medialny wskazuje głównie w treści na przekaz prostych wiadomości o pielgrzymce. Został on ograniczony do minimum. Skupienie czytelnika pada głównie na zdjęcie, które jest trzy razy większe od tekstu. Tutaj skupiono się przede wszystkim na percypowaniu fotografii, o czym świadczy też odwołanie do strony internetowej.

GazetaPomorska.pl w przekazie na temat pielgrzymki z Włocławka skupiła się głównie na zdjęciach. Już sam tytuł o tym świadczy: Pieszo wyruszyli na Jasną Górę [zdjęcia], ponadto został on powiększony, pogrubiony i wyróżniony niebieskim kolorem. Komunikaty słowne zostały ograniczone do pięciu zdań. Lead to informacje kiedy, skąd     i o której wyruszyła jubileuszowa pielgrzymka oraz jak brzmiało hasło. Natomiast reszta tekstu była o dwóch pierwszych dniach pątnictwa grupy amarantowej. Podane zostały m.in. miejsca noclegowe: Izbica Kujawska i Koło. Artykuł to głównie zbiór osiemnastu zdjęć przedstawiających pielgrzymów. Na stronie istnieje możliwość polubienia lub udostępnienia tej relacji przez portal Facebook.com[66]. W tej kreacji pielgrzymki skupiono się na aspekcie wizualnym poprzez fotografie. Wynikiem tego jest to, że odbiorca odkodowuje komunikaty głównie ze zbioru zdjęć, a tym samym może subiektywnie ocenić to wydarzenie.

„Ex Cathedra. Miesięcznik Parafii Katedralnej p.w. NMP we Włocławku” na stronie dziewiątej zamieścił artykuł w formie zapowiedzi 25. Jubileuszowej Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej na Jasną Górę. Tytuł powiększono, pod nim zamieszczono tekst, a na końcu zdjęcie plakatu dotyczącego grupy włocławskiej. W artykule na samym początku napisano, że jest to jubileusz. Później przybliżono hasło ,,Być solą ziemi” i metaforę dotyczącą soli. Głównie tekst opierał się na ukazaniu wartości jakie wypływają                  z pątnictwa m.in. przebywanie z Bogiem. W artykule wspomniano o programie modlitewnym każdego dnia wędrówki, czyli chociażby Koronka, Godzinki i na zakończenie Apel Maryjny. Zdjęcie plakatu zapowiadającego pielgrzymkę oprócz przedstawienia kopuły Bazyliki Katedralnej i części zadaszenia informowało o tym skąd jest pielgrzymka, jakie hasło, jak wygląda trasa oraz czas i miejsce zapisów do grupy amarantowej, a także kontakt telefoniczny i strona pielgrzymki[67]. Z tego przekazu wynika, iż każdy może przyłączyć się do grupy amarantowej. Treści o charakterze aksjologicznym mają zachęcić do podjęcia trudu jakim jest piesze pielgrzymowanie do Czarnej Madonny.

We Włocławskim Portalu Informacyjnym (wloclawek.info.pl) artykuł ma przejrzystą formę. Tytuł pogrubiono i wyróżniono niebieskim kolorem. Każda część tekstu oddzielona, a lead pogrubiony. Dodatkowym atutem są wypowiedzi księdza kierownika Rafała Bogusa, Danuty Szmajdy i Karoliny Brody, które znajdują się na niebieskim tle. Każde nazwisko lub samo imię przytoczonych osób pogrubiono. Artykuł składa się jeszcze z małego zdjęcia, które znajduje się obok leadu po lewej stronie oraz galerii zamieszczonej pod tekstem. Waży aspekt dla odbiorców oprócz wiadomości stanowi możliwość polubienia tego artykułu na portalu Facebook i napisania komentarzy na stronie portalu. W samym tekście mamy najważniejsze informacje dotyczące pierwszego dnia       i trzeciego, gdzie jest najtrudniejszy odcinek, bo około 50 km. Kolejna część tekstu to informacje o haśle pielgrzymów i rozszerzenie wiadomości o pierwszym dniu: msza św. o 6.00 prowadzona przez księdza biskupa Wiesława Alojzego Meringa, ilość osób i pierwszy postój pod Pikutkowem. Natomiast wypowiedzi pielgrzymów nie były jednolite. Ksiądz Rafał Bogus opowiadał o trzech dniach pielgrzymki, gdzie najtrudniejszy miał się okazać czwartek ze względu na najdłuższą trasę i wczesną porę wstawania. Karolina Broda wędrowała w intencji matury oraz wspominała o spotkaniu przed pielgrzymką. Danuta Szmajda, która szła po raz 12. opowiedziała o życzliwości ludzi, która objawia się pozdrowieniem lub podaniem posiłku. Artykuł kończy się jednym zdaniem z informacją , że 13 sierpnia pielgrzymi dotrą na Jasną Górę[68]. Z tego artykułu wynika, że w trakcie trasy pomimo trudności warto pielgrzymować. Ważne są intencje, ale również ludzi, których się spotyka w trakcie drogi wymagającej wiele siły, wytrwałości, ale przde wszystkim wiary.

Moje Miasto to Włocławek (mmwloclawek.pl) skupiło się głównie na fotorelacji          z pielgrzymki. W artykule dominują zdjęcia i filmiki. Już sam tytuł, który został wyróżniony i pogrubiony czerwoną czcionką w nawiasie wskazuje na formę artykułu: 25. pielgrzymka diecezji włocławskiej na Jasną Górę [zdjęcia, video]. Pod tytułem znajduje się duże zdjęcie i film, a dopiero później krótki tekst, który podzielono na dwie części. Informacja zawiera godzinę i dokładne miejsce startu pielgrzymki i hasła. W drugiej części znalazły się wiadomości o fotorelacji[69]. Wynika z tego, iż odbiorcy poprzez film czy zdjęcia mają stać się obserwatorami bądź uczestnikami tego pątnictwa. Poprzez przybliżenie pielgrzymowania za pomocą multimediów odbiorcy mają bliższy kontakt      z rzeczywistością pątników, a to daje im możliwość głębszego percypowania i uczucia jedności z tą społecznością.

W portalu NaszWłocławek.pl (naszwloclawek.pl) zamieszczono artykuł                      o 25. Jubileuszowej Pieszej Pielgrzymce Włocławskiej, który składa się z dużego tekstu     i galerii zdjęć, nie ma fotografii głównej. Tekst został podzielony na kilka części. Wyróżniono tytuł poprzez pogrubienie i powiększenie czcionki. Natomiast lead                   i wypowiedzi księdza kierownika Rafała Bogusa i księdza biskupa Wiesława Alojzego Meringa pogrubiono. Lead składał się z jednego zdania złożonego, gdzie zamieszczono informacje kiedy i skąd wyruszyła pielgrzymka, jakie obejmowała hasło, dokąd zmierzała i kto był kierownikiem. Po leadzie umieszczono informacje dotyczące trasy pielgrzymki oraz wiadomości o pątnikach, czyli dwa śluby: Martyny i Wojtka w Skęczniewie oraz Beaty i Jerzego w Charłupi Małej. Następnie umieszczono wiadomości kiedy pielgrzymka dotarła na Jasną Górę. Wiemy, że powitał pątników z Włocławka ksiądz biskup Wiesław Alojzy Mering, a później pielgrzymi skierowali się do kaplicy, gdzie znajduje się Cudowny Obraz. O godzinie 19.00 została odprawiona msza na Wałach Jasnogórskich, a po niej niektórzy odjechali do domów. Inni pozostali w Częstochowie, gdzie mieli nocleg u Sióstr Zmartwychwstanek. Kolejnego dnia w auli księdza Kordeckiego odprawiono msze dla grup z Konina, Włocławka, Turku i Dzierżaw. W czasie mszy ksiądz Marek Molewski, który był odpowiedzialny za wszystkie grupy pątników z diecezji złożył podziękowania. Później pielgrzymi skierowali się na Wały Jasnogórskie, aby uczestniczyć w Drodze Krzyżowej. Tekst zamyka wypowiedź księdza kierownika Rafała Bogusa. Autorką artykułu jest Danuta Szmajda, która uczestniczyła w pielgrzymce. Galeria składa się z 65 zdjęć przedstawiających pielgrzymów w trakcie trasy oraz już w Częstochowie.

Tekst dostarcza wielu informacji. Te podstawowe zostały umieszczone na początku, natomiast szczegółowe w środku. Wypowiedzi osób duchownych niosą ze sobą duże podłoże aksjologiczne. Stanowią pewnego rodzaju podkreślenie powodów dla których warto poświęcić czas i pielgrzymować do Czarnej Madonny[70]. Ta kreacja medialna ukazuje pątnictwo grupy amarantowej nie tylko w trakcie drogi, ale również wydarzenia jakie miały miejsce po dotarciu na Jasną Górę. Z artykułu można wywnioskować, że pielgrzymowanie nie kończy się w Częstochowie. Każdy człowiek może się utożsamić z tą wędrówką poprzez własne doświadczenia życiowe, bo tak samo jak pątnictwo wymaga wiele trudu.

W portalu Dzień Dobry Włocławek (dziendobrywloclawek) artykuł ma zdjęcie główne i fotorelację z rozpoczęcia pielgrzymki. Ze zdjęć wywnioskować można że w pielgrzymce uczestniczą osoby w różnym przedziale wiekowym od najmłodszych po osoby w podeszłym wieku . Artykuł zawiera zapis trasy pielgrzymki, a także wydarzeń podczas jej trwania, są to między innymi dwa śluby. Nie zabrakło również wypowiedzi księdza kierownika, która dotyczyła albumu wydanego z okazji jubileuszu pielgrzymki. Dla podkreślenia ważniejszych informacji czcionka została pogrubiona są to między innymi: imiona i nazwiska , nazwy miejscowości  oraz liczby. Lead został pogrubiony        i składał się z dwóch zdań. Zawarto w nim informacje o długości trasy i ślubach.              W pozostałych częściach tekstu podano ulice przez które szli pątnicy we Włocławku oraz napisano o przebiegu i zaopatrzeniu pielgrzymów np. 7 tys. butelek wody[71]. Wynikiem tego jest przekazanie informacji o jubileuszu i jego przebiegu oraz ciekawostek takich jak np. gdzie poznali się i mieszkają narzeczeni mający wziąć ślub na pielgrzymce.

Portal Wloclawskie24.pl (wloclawskie24.pl) zamieścił artykuł, który został podzielony na 7 części, w których zostały zawarte różne informacje na temat grupy amarantowej. Tekst na początek wprowadza czytelnika w zarys trasy pielgrzymki, która liczy niecałe 300 kilometrów wymienia również miejscowości mijane przez pielgrzymów. W tekście też zostają wspomniane dwa śluby, które odbyły się na trasie pielgrzymki          w Skęczniewie i Charłupi Małej . Z artykułu możemy również dowiedzieć się o wieku najmłodszego uczestnika , który miał 5 miesięcy, a jego imię to Staś. Następna partia tekstu zawiera informacje o ukończeniu pielgrzymki i dotarciu do Jasnej Góry, a także powitaniu wędrowców przez księdza biskupa Alojzego Meringa i jego słowach które wygłosił witając przybyłych. Kolejna część informuje nas o której i gdzie została odprawiona msza święta, a także o powrocie do domów części uczestników. Szósta przedostatnia partia zawiera informacje na temat mszy świętej podczas, której ks. Marek Molewski dziękował pielgrzymom za cały trud i zaangażowanie. Zwieńczeniem tekstu jest zacytowanie słów księdza kierownika Rafała Bogusa. Poniżej tekstu znajduje się obszerna fotorelacja dzięki której można obejrzeć jak wygląda pielgrzymka, a także jakie nastroje panują i kto tam uczestniczy. Oprócz fotorelacji pod leadem znajduje się zdjęcie główne[72]. Z artykułu wynika, że pątnicy tworzą społeczność, której przyświeca wiele wartości. Oprócz podłoża aksjologicznego odbiorcy mogą uzyskać wiele informacji o pielgrzymce.

W tym rozdziale zostały ukazane różne sposoby kreacji medialnej wizerunku 25. Jubileuszowej Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej na Jasną Górę zarówno pod względem treści jak i formy. Najczęściej artykuły i reportaż tworzone były w trakcie wędrówki. Należy podkreślić, że włocławska grupa amarantowa została przedstawiona w sposób pozytywny. Wnioskiem tego jest, iż przytoczone media nie są negatywnie nastawione do tego pątnictwa, a wręcz starają się pokazać pielgrzymkę z jak najlepszej strony wyłapując  i przekazując nie tylko przyziemne komunikaty, ale również sferę duchową.

  1. 3. AUTOKREACJA MEDIALNA 25. PIESZEJ PIELGRZYMKI WŁOCŁAWSKIEJ NA JASĄ GÓRĘ

 

Autokreacja jest trudną formą przedstawiania swojego wizerunku zwłaszcza w mediach, ponieważ nie można dokładnie przewidzieć odbioru i reakcji innych ludzi. Może być on zgodny z intencją autora, częściowy lub zupełnie inny. Autokreację można nawiązać do sztuki krasomówstwa, ponieważ przyświeca im jakiś określony cel. Jednak, aby go zdobyć trzeba użyć odpowiednich technik. W retoryce istotne jest przekonanie do swoich argumentów, dlatego znaczące stało się m.in. uwierzytelnianie. Drugą osobę łatwiej jest przekonać jeżeli coś zostanie uwiarygodnione[73].

,,Jest więc rzeczą jasną, że przedmiotem retoryki, podobnie jak dialektyki, nie jest jeden, ściśle określony rodzaj rzeczywistości. Jasne też, że jest ona pożyteczna i jej zadaniem nie jest przekonywanie, lecz dostrzeganie tego, co odnośnie do każdego przedmiotu może być przekonywające.”[74]

Zatem retoryka stanowi metodyczne odkrywanie czegoś przekonywającego w nawiązaniu do każdego przypadku. Dlatego jako sztuka nie jest ograniczona do określonego typu przedmiotów. Środki przekonywania, które należą do sztuki retorycznej to takie, które może dać wytyczona dyscyplina, a także te, gdzie człowiek może sam wynaleźć[75].

,,Środki przekonywania, uzyskane za pośrednictwem mowy, dzielą się na trzy rodzaje. Jedne z nich zależą od charakteru mówcy, inne od nastawienia, w jakie wprawia się słuchacza, inne jeszcze od samej mowy ze względu na rzeczywiste lub pozorne dowodzenie.”[76]

Ważne jest, aby mówca wypowiadał swoją mowę w taki sposób, żeby stał się wiarygodny. Jest to kluczowe, ponieważ odbiorcy z reguły szybciej oraz łatwiej wykazują skłonność do wierzenia uczciwym osobom. Warto zwrócić uwagę, że na wiarygodność argumentów mówcy największy wpływ ma jego charakter[77]. Oprócz przekonującej i wiarygodnej argumentacji mówca powinien ,,[…] okazać własne nastawienie i odpowiednio nastawić osądzającego sprawę słuchacza.”[78] Od tego nastawienia niewątpliwie zależy właśnie wiarygodność. Tak, więc można stwierdzić, że sztuka retoryki jest powiązana z kreowaniem własnego wizerunku. Dziś dokonuje się on przede wszystkim za pomocą środków społecznego przekazu, najczęściej jest to internet. Podobnie jak w oratorstwie autor chce przekonać do swojego wizerunku i dlatego używa wielu argumentów. Autokreacja 25. Jubileuszowej Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej oprócz niezbędnych wiadomości historycznych i organizacyjnych ma też informacje nawiązujące do sfery transcendentalnej. Jest to niezbędne, ponieważ pielgrzymi idąc do Tronu Pani Jasnogórskiej głównie ze względu na kwestie religijne.

Współcześnie media dają duże pole możliwości w kreowaniu danego wydarzenia czy osoby. Oprócz środowiska dziennikarskiego każdy może rozpowszechniać swój wizerunek za pomocą środków społecznego przekazu, szczególnie internetu.

,,Rozwój technik w zakresie prezentacji człowieka lub towaru jest jednak tak wielki, iż stajemy przed przeobrażeniami o rewolucyjnym charakterze. Odczuwamy niedosyt wiedzy o tym jak posługiwać się nowymi technikami. Jeśli nie jesteśmy w stanie sami tego zrobić, należy korzystać z doświadczenia fachowców, obdarzonych umiejętnością przekonywania ludzi.”[79]

Jednak nie każda tematyka podobnie jak Piesza Pielgrzymka Włocławska wymaga specjalistów do kreowania wizerunku. Pomimo, iż współcześnie ważną rolę oprócz tradycyjnego dziennikarstwa pełnią menedżerowie mediów różnych firm lub instytucji[80]. ,,Już teraz działamy w społeczności medialnej, niekiedy internetowej, a zdarza się, że już w wirtualnej, w której nowe wynalazki techniczne szybko zmieniają świat i nasze o nim wyobrażenie.”[81] Każda kreacja za pomocą internetu i innych środków społecznego przekazu wpływa na odbiorcę, dlatego tak ważne jest kreowanie własnego wizerunku. Warto przy tym podkreślić, że forma i treść pełnią ogromne znaczenie w odbiorze.

Twórcy wizerunku medialnego Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej na Jasną Górę mają bardzo trudne zadanie i ciąży na nich ogromna odpowiedzialność. Dziennikarz nie mający fizycznego  kontaktu z tym fenomenem może popełnić błąd w sposobie przekazu tylko wtedy, gdy nie posiada podstaw empirycznych i zaczerpuje informacje z mediów związanych bezpośrednio z pielgrzymką, które mogą być nieprawidłowe. W przypadku włocławskiej grupy amarantowej każda treść oraz forma są rzetelnie opracowane i zgodne z prawdą. Natomiast jeżeli dziennikarz jest świadkiem lub uczestnikiem danego wydarzenia ma większy obowiązek sprawdzić treści, które są mu dostarczane bezpośrednio. Osoby zajmujące się autokreacją i rozpowszechnianiem poprzez środki masowego przekazu nie muszą być z wykształcenia dziennikarzami, liczą się umiejętności oraz rzetelność. Ważne są również nastawienie oraz uczucia do danej tematyki. Oczywiście głównie liczy się przekazanie wiadomości na dany temat, przybliżenie treści odbiorcom. Jednak nie należy zapomnieć o wartościach jakie niesie piesze pielgrzymowanie i je rozpowszechniać korzystając ze współczesnych technik. Piesza Pielgrzymka Włocławska głównie kreuje się za pomocą internetu, ale również w albumie powstałym dla upamiętnienia jubileuszu.

Album to nie tylko zdjęcia i zwykłe informacje o historii włocławskiej pielgrzymki, znajdują się tam również słowa księdza biskupa Wiesława Alojzego Meringa, księdza Rafała Bogusa,  świadectwa czterech pielgrzymów, a także ogólna historia pielgrzymki      i poszczególnych lat. W albumie dominuje kolor amarantowy zgodnie z barwą z grupy      z Włocławka. Na okładce oprócz tytułu zamieszczono zdjęcie w czasie drogi. Widać na nim osoby niosące krzyż, flagę oraz tablicę informującą skąd jest pielgrzymka. Ukazani zostali pielgrzymi, którzy dzielnie wędrowali do Tronu Pani Jasnogórskiej. W zmęczonych twarzach widać wiarę oraz ducha walki z fizycznymi i psychicznymi słabościami.

Biskup Włocławski 23 kwietnia 2013 roku w Uroczystość św. Wojciecha przybliżył wartości płynące z wędrówki do Czarnej Madonny. ,,Życie człowieka jest podróżą w czasie i przestrzeni danej przez Stwórcę; jest też odpowiedzią na wezwanie – zaproszenie, które kieruje do nas Pan Bóg.”[82] Każde nasze czyny, a także słowa pochodzą od Stwórcy. Jednak zwykła codzienność wyzwala w człowieku chęć doświadczenia czegoś nowego, co może zmienić spojrzenie na świat. Piesze pielgrzymowanie zmienia ludzką percepcję dzięki modlitwie, różnym wyrzeczeniom i bólowi. Takie świadectwo od ćwierć wieku daje właśnie Piesza Pielgrzymka z Włocławka, gdzie podczas tych ośmiu czy dziesięciu dni pątnicy przeżywają wiele skrajanych emocji. Jubileusz to okazja do spojrzenia w przeszłość, przypomnienia sobie pielgrzymów, którzy odeszli już do Królestwa Niebieskiego[83]. Wspomnienie zmarłych to pewien sposób uaktualnienia, które jest nam dziś potrzebne, aby znacznie mocniej łączyć się we wspólnotę pielgrzymkową.  Ksiądz biskup również złożył podziękowania autorowi albumu. Niezwykle ważne w wypowiedzi księdza biskupa Wiesława Meringa było zwrócenie uwagi na duchowe doznania po pielgrzymce, jej wpływ na ludzi. Na koniec ksiądz biskup udzielił błogosławieństwa[84].

Kierownik 25. Jubileuszowej Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej na łamach albumu również skierował swoje słowa. Głownie, aby podziękować za fizyczne i duchowe wsparcie w drodze oraz o samym pątnictwie i związanych z nim inicjatywami[85] ,,Mam nadzieję, że udało się na kartach tego albumu, chociaż w pewnej części oddać atmosferę i klimat, które panują na szlaku. Trud i ból, radość i satysfakcja, niesiona sobie wzajemna pomoc i modlitwa – to pielgrzymkowa rzeczywistość.”[86] Właśnie takie sensy niesie ze sobą ta kreacja pielgrzymki. Ma dostarczać informacji, ale też pozwolić dostrzec niewidzialne. ,,Semper in viae – zawsze w drodze by stawać się lepszymi, by przemieniać swoje życie, wypełniając Bożą wolę.”[87]

Świadectwa czterech pielgrzymów zawarte w albumie odsłaniają duchowe oraz fizyczne aspekty pielgrzymowania. Każda wypowiedź niesie ze sobą wartości oraz indywidualne spostrzeżenia i doświadczenia. Taka kreacja wizerunku Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej pozwala wcielić się w rolę pielgrzyma, odczuć słabości, ale też wytrwałość jaką dała niewątpliwie wiara. To ogromne zaufanie Panu Bogu pozwoliło na przezwyciężenie bólu oraz dostrzeżenie miłości w cierpieniu.

Ksiądz Zbigniew Gmurczyk opowiedział o swojej pierwszej Pieszej Pielgrzymce Włocławskiej, na którą udał się dwadzieścia lat temu. Jego pragnieniem było pójście do Częstochowy w Światowe Dni Młodzieży z Janem Pawłem II, ale niestety rodzice nie pozwolili mu na to z powodu zbyt młodego wieku. Ksiądz Gmurczyk głównie wspominał o trudzie jaki musiał pokonać idąc do Matki Bożej[88]. ,,... zrobiło mi się na stopach aż 168 pęcherzy! Po pierwszym dniu miałem ich 21! Każdego następnego dnia robiło mi się ich tyle samo: aż trudno było je zliczyć, gdyż ,,stare” pęcherze ,,łączyły się” z ,,nowymi” i w ten sposób na spodniej powierzchni moich stóp zrobiły się dwa wielkie pęcherze – jeden na prawej, drugi na lewej nodze.”[89] Musiał iść wtedy tzw. ,,księżycowym krokiem”            i obiecał sobie, że już więcej nie pójdzie na pielgrzymkę. Jednak nie dotrzymał danego sobie słowa i za rok znów zapisał się w katedralnej kancelarii parafialnej. W podjęciu decyzji pomogły mu spotkania pielgrzymkowe. Jednym z najistotniejszych skutków wędrowania do Tronu Pani Jasnogórskiej było pójście do seminarium duchownego[90]. ,,Idąc do ukochanej osoby nie zważa się na przeciwności, przeszkody, niedogodności. I tak jest z pielgrzymka.”[91]

Siostra Oliwia Solarek ze Zgromadzenia Sióstr Wspólnej Pracy od Niepokalanej Maryi już w dzieciństwie fascynowała się pątnictwem. Przez jej rodzinna parafię Zygry co roku zatrzymywały się trzy grupy pielgrzymów. Słuchając ich opowiadań siostra Oliwia marzyła, aby stać się częścią tej wspólnoty. Po raz pierwszy dołączyła do niej w 2008 roku ze zduńskowolską grupą. Z Włocławka poszła dopiero w 2012 roku. Siostra oprócz wędrówki dzieliła się swoim świadectwem powołania, śpiewała i grała na gitarze. W swojej wypowiedzi wspomniała o wyrzeczeniach oraz trudnych warunkach pogodowych, również wyraziła swoją wdzięczność dla gospodarzy. Wędrówka do Matki Bożej dała jej wiele powodów do radości jak np. świadomość miłości Boga, codzienne uczestnictwo w Eucharystii, modlitwa, wysłuchanie konferencji, pokonanie własnych słabości, a także dawanie oraz otrzymywanie wsparcia[92]. ,,Pielgrzymka włocławska zmienia się co roku, gdyż włączają się do niej nowe osoby. Wchodząc jednak w jej struktury ludzie sobie obcy stają się dla siebie braćmi i siostrami.”[93]

Dla Agnieszki Ziółkowskiej piesze pielgrzymowanie wiązało się nie tylko z dolegliwościami fizycznymi. ,,Moją pierwszą pieszą pielgrzymkę włocławską rozpoczęłam w 2011 roku, mając 20 lat. Dopiero wtedy, gdyż dopiero wtedy się nawróciłam po 6 latach prób walki Pana Boga o mnie, zakończoną Jego i moim sukcesem. Stwierdziłam, że pielgrzymka pomoże mi utrwalić się w wierze.”[94] Pielgrzymka nauczyła ją modlitwy, pieśni, przynależności do Kościoła, życzliwości, wyzbycia się wstydu z powodu wiary, wytrwałości oraz zaufania. Poprzez cierpienie umocniła się jej wiara[95]. W trudnych chwilach powtarzała sobie słowa: ,,Bóg dla Ciebie wycierpiał więcej”.[96] Wiara ją wyleczyła. ,,Gdy wstałam z rana bałam się postawić stopę na podłodze, ale delikatnie spróbowałam. Bóg wysłuchał moich modlitw noga, o dziwo, nie bolała w ogóle. Moją radość pamiętam tak, jakbym dopiero wczoraj to przeżywała.”[97]

Dawid Kostkowski opowiedział o trudnościach w dawaniu świadectwa. ,,...okazuje się, że twoję przeżycie, o którym chcesz powiedzieć nie jest ani jakoś zanadto nadzwyczajne, ani tym bardziej nie jest wyjątkowe.”[98] Mówił, że pielgrzymka jest czymś prostym i zwyczajnym. Przytoczył polskie powiedzenie, że ,,prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie”, bo w czasie drogi dominuje bezinteresowna pomoc[99]. Wspomniał o regule jaka jest wśród pątników: ,,Jak się na pielgrzymkę pójdzie raz, to już się chodzi całe życie. Ja tę zasadę trochę zmieniłem, mianowicie uważam, że na pielgrzymkę się nie ,,chodzi”, ale pielgrzymuje się od pierwszej pielgrzymki, przez całe życie.”[100]

Powstanie albumu jest podkreśleniem ważnego wydarzenia jakim był jubileusz 25. Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej na Jasną Górę. Ta kreacja pozwoliła na ujrzenie pielgrzymki z kilku stron. Zostały zawarte zdjęcia, plakaty, pocztówki itp., które wzbogaciły treści historyczne oraz indywidualne spostrzeżenia, wrażenia oraz przeżycia. Dzięki albumowi odbiorca mógł zaczerpnąć nie tylko teoretycznych treści, ale również wydobyć i odczuć wartości z pielgrzymowania. Ta książka stanowi podsumowanie wszystkich pątnictw, ale też jest pamiątką przeszłości i zarazem wyzwaniem dla przyszłości. Niewątpliwie została ukazana wielka wiara w Boga, zaufanie i powierzenie się Jemu. Wspólnota tych wędrowców nikogo nie odrzuca. Na drodze do Matki wszyscy niezależnie od wieku są braćmi i siostrami. Album nie jest zwykłym przekaźnikiem informacji, lecz niesie ze sobą żywą historię, a tym samym dotyka dwóch sfer ludzkiej egzystencji: sacrum i profanum. Poprzez cielesne, zwykłe ludzkie cierpienie pielgrzymi odkrywają wielką moc Boga, który pomaga na każdym kroku. To dzieło ks. Rafała Bogusa jest nieskończoną sumą wartości jakie nieśli ze sobą pielgrzymi i nadal będą nieść. Album skierowany jest do wszystkich, bo każdy z nas nieustannie pielgrzymuje drogą wyznaczoną przez Boga. Jednak głównymi odbiorcami są pielgrzymi, którzy swoim aktywnym świadectwem wpłynęli na jego powstanie. Stanowi to pewien rodzaj umocnienia więzi między pątnikami oraz ewangelizację wśród tej grupy. Niewątpliwie społeczeństwo z Włocławka dzięki temu albumowi powinno bardziej uświadomić sobie trud jaki podjęli ich sąsiedzi. Może to także stać się zachętą, aby głębiej  uczestniczyć w życiu Kościoła i tak samo dawać świadectwo innym.

Grupa z Włocławka również rozpowszechnia swój wizerunek za pośrednictwem internetu. Na stronie Diecezji Włocławskiej znajduje się odniesienie do strony Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej[101]. W oficjalnej stronie dominuje kolor amarantowy. Na samej górze jest nazwa grupy i informacja skąd. Pod tym znajduje się sześć zakładek: strona główna, multimedia, strefa pielgrzyma, historia, polecamy i kontakt. Strona główna zawiera zdjęcia i wiadomości w większości dotyczące spotkań pielgrzymkowych, są tam również życzenia świąteczne. Multimedia natomiast są podzielone na galerie wideo           i zdjęć. W strefie pielgrzyma jest wiele porad dla pielgrzymów, informacje jak będzie wyglądać trasa, dane kontaktowe z kierownikiem, co warto zwiedzić w Częstochowie, księga pielgrzyma, gdzie można dodać wpis oraz słownik związany z Amarantami. Natomiast zakładka ,,historia” to krótki i ogólny opis przeszłości grupy z Włocławka, a ,,polecamy” dotyczy stron wartych kliknięcia i kontakt to bezpośrednia wiadomość do kierownika. Poza tym na stronie znajdują się linki do brewiarzu, biblii i podany jest szybki kontakt. Z prawej strony umieszczono zegar odliczający dni, godziny, minuty i sekundy do następnej pielgrzymki[102]. Poprzednia oficjalna strona grupy z Włocławka była bardziej uboga graficznie oraz zawierała mniej informacji. Zakładki były podobne do aktualnych, ale wydzielono więcej[103]. Natomiast na nowej stronie w zakładkach są kolejne części do wyboru. Aktualizacja nastąpiła 22 czerwca 2012 roku[104]. Ponadto pielgrzymka istnieje na portalu Facebook. Jest funpage dotyczący 24 Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej[105], gdzie jest ponad 470 polubień oraz profil księdza kierownika. Na tablicy są informacje dotyczące spotkań pielgrzymkowych oraz zdjęcia i filmy z 25. Jubileuszowej Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej na Jasną Górę zamieszczane przez pątników. Dodatkowymi wydarzeniami wzbogacającymi jubileusz były dwa śluby w trakcie drogi do Czarnej Madonny[106]. Pielgrzymka również kreuje się na portalu Youtube, gdzie nie zabrakło filmów z jubileuszu wstawianych przez pątników bądź obserwatorów[107]. Między innymi dostęp do internetu w telefonach pozwolił relacjonować wydarzenia na bieżąco każdemu uczestnikowi pielgrzymki samodzielnie, poprzez wstawianie filmów czy pisanie komentarzy. W tej kreacji nadawca nie skupia się na dobrej jakości przekazu graficznego, ważna jest sama informacja, a przede wszystkim wartości płynące z wiary.

Kreacja medialna 25. Jubileuszowej Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej na Jasną Górę nie jest zwykłym przekazem wiadomości. Poprzez bogatą treść oraz formę przepływają aspekty ziemskie oraz transcendentalne. Bogactwo informacji pozwala odbiorcy nie tylko dowiedzieć się o przebiegu czy historii grupy amarantowej. Mamy tutaj spojrzenie z kilku perspektyw. Wypowiedzi księdza biskupa, księdza kierownika i świadectwa pielgrzymów stanowią drogę do sfery sacrum, ale nie pomijają profanum. Autokreację nie tworzą tylko osoby duchowne, ale wszyscy pielgrzymi, którzy dodają zdjęcia, filmy czy piszą komentarze, czyli społeczność. Z drugiej strony można byłoby powiedzieć, że przekaz medialny zniekształca przeżycie jakim jest pielgrzymowanie do Tronu Pani Jasnogórskiej. W przypadku kreacji medialnej 25. Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej nie można się z tym zgodzić, bo cała historia, a zwłaszcza jubileusz ukazane zostały z wielu punktów widzenia, co dało możliwość wszechstronnego odbioru. Zwykle treści płynące z artykułów czy reportaży skupiają się głównie na przekazaniu prostych informacji. Autokreacja znacznie je wzbogaciła, sprawiła, że odbiorca może korzystać z treści i formy nie tylko na poziomie zdobycia podstawowych wiadomości, ale też zagłębić się w szczegóły dotyczące transcendencji, a także warunków w trakcie wędrowania.

ZAKOŃCZENIE

Ogólnym wnioskiem dotyczącym wizerunku medialnego 25. Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej na Jasną Górę jest to, że nie ma jednolitej formy przedstawienia tego wydarzenia w środowisku medialnym obejmującym jedynie miasto Włocławek. Zarówno strona semantyczna jak i niesemantyczna ukazuje wielorakie aspekty tego pątnictwa.

We wstępie oprócz przedstawienia podziału pracy i krótkiej charakterystyki poszczególnych rozdziałów została ukazana ogólna historia pielgrzymowania sięgająca odległych czasów oraz przeszłość Jasnej Góry. Miało to na celu nie tylko przybliżenie tamtych czasów, ale również zastanowienie się nad podobieństwami i różnicami                z pątnictwem we współczesności. Niewątpliwie inna była sytuacja polityczna, gospodarcza, społeczna i kulturowa kraju. Jednak pod względem aksjologicznym jest niewiele różnic. Główną wartością jaka przyświeca wędrowaniu do miejsc kultu jest wiara. Dobry przykład stanowi włocławska grupa amarantowa, która podobnie jak inne pielgrzymki z Polski idące do Czarnej Madonny zaczerpuje z odległych zdarzeń.

Pierwszy dotyczy historii grupy z Włocławka. Było to niezbędne, aby móc odkodować przekaz zawarty w lokalnych środkach masowego przekazu. W 2013 roku jubileusz stał się upamiętnieniem pielgrzymek od 1989 roku. Niósł ze sobą nie tylko nowe wartości, ale często odwoływał się do poprzednich i w ten sposób je scalił w tym samym czasie. Ten rozdział był bardzo ważny dla analizy semantycznej autokreacji i kreacji przez środowiska dziennikarskie.

Drugi rozdział to już analiza artykułów i reportaży mediów z Włocławka. Najważniejszymi wnioskami są: bogactwo wizualne i treściowe, zawarcie różnych ziemskich, a także transcendentalnych aspektów pielgrzymowania. Oprócz tego każdy artykuł powstał zgodnie z prawdą, a tym samym został rzetelnie wykonany. Odbiorca czerpiąc wiadomości z Włocławka uzyskał nie tylko podstawowe informacje o Pielgrzymce Włocławskiej, ale mógł również zbliżyć się do tej grupy dzięki wywiadom, zdjęciom czy filmom.

W trzecim rozdziale analizie została poddana autokreacja Amarantów. Informacje zamieszczane przez księdza kierownika i innych pielgrzymów są głównie za pośrednictwem internetu. Jednak zupełnie inną formą kreowania wizerunku okazał się album. Skierowano go głównie do pielgrzymów. Można powiedzieć, że stał się on tak jakby zachętą dla stałych pątników do pielgrzymowania w kolejnych latach. Jednak nie tylko uczestnicy mogą do niego zajrzeć. Każdy ze względu na wszechstronność treści i formy ma możliwość znaleźć w nim coś dla siebie.

Należy wspomnieć, że wizerunek 25. Jubileuszowej Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej został ukazany pozytywnie. Każda treść oprócz podstawowych informacji niosła wartości transcendentalne. Zwłaszcza podkreślono powody, dla których warto pielgrzymować do Pani Jasnogórskiej.

BIBLIOGRAFIA:

I Literatura:

  1. 1. Arystoteles, Retoryka. Retoryka dla Aleksandra. Poetyka, Warszawa 2004.
  2. 2. Bogus, Rafał, W drodze do Maryi. 25 lat Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej na Jasną Górę, Włocławek 2013.
  3. 3. Drzycimski, Andrzej, Sztuka kształtowania wizerunku, Warszawa 1988.
  4. 4. Hopfinger, Maryla (red.) Nowe media w komunikacji społecznej w XX wieku. Antologia, Warszawa 2005.
  5. 5. Jackowski, Antoni, Pielgrzymowanie, Wrocław 1998.
  6. 6. Kowalczyk, Ryszard, Media lokalne w Polsce, t. I, Poznań 2008
  7. 7. Mencwel, Andrzej (red.), Antropologia kultury. Zagadnienia i wybór tekstów, Warszawa 2003.
  8. 8. Zdaniewicz, Witold, Religia a mass media. Znaczenie środków społecznego przekazu w kulturze religijnej Polski, Ząbki 1997.

 

II Netografia:

  1. 1. 25. Jubileuszowa Piesza Pielgrzymka Diecezji Włocławskiej na Jasną Górę 13.08.2013.Częstochowa, film na portalu Youtube.com, on line: 12.06.2014, [http://www.youtube.com/watch?v=H88AI5d3YY]E].
  2. 2. 25. pielgrzymka diecezji włocławskiej na Jasną Górę [zdjęcia, video] [w:] Moje miasto to Włocławek, on line: 11.06.2014, [http://www.mmwloclawek.pl/artykul/25-pielgrzymka-diecezji-wloclawskiej-na-jasna-gore-zdjecia-video].
  3. 3. 25-ta Piesza Pielgrzymka Włocławska [w:] wloclawskie24.pl, on line: 11.06.2014, [http://wloclawskie24.pl/articles/13410-25-ta-piesza-pielgrzymka-wloclawska].
  4. 4. Do kierownika Pielgrzymki Włocławskiej [w:] pielgrzymkawloclawska.pl, on line 12.06.2014, [http://www.pielgrzymkawloclawska.pl/index.php?option=com_contact&view=contact&id=1&Itemid=343].
  5. 5. Duszpasterze parafii [w:] Parafia św. Stanisława BM we Włocławku, on line: 11.05.2014, [http://stanislawbm.wloclawek.pl/index.php/duszpasterze/284-duszpasterze-parafii].
  6. 6. Dziś z Włocławka wyruszyła pielgrzymka piesza na Jasną Górę [w:] dziendobrywloclawek.pl, on line: 11.05.2014, [http://ddwloclawek.pl/pl/11_wiadomosci/8916_dzis_z_wloclawka_wyruszyla_pielgrzymka_piesza_na_jasna_gore.html].
  7. 7. Grzanka, Monika, XXV Piesza Pielgrzymka Włocławska. Grupa: ,,Amaranty” - 6-13 sierpnia. Hasło: ,,Być solą ziemi” [w:] TVK, on line: 11.06.2014, [http://www.tvkujawy.pl/archiwum/magazyn-pulsu-miasta].
  8. 8. Kierownik Pieszej Pielgrzymki Amaranty, profil na portalu Facebook.com, on line: 12.06.2014, [https://www.facebook.com/kierownikpielgrzymkiamaranty].
  9. 9. Piesza Pielgrzymka Diecezji Włocławskiej na Jasną Górę w 2013 r. „Być solą ziemi” (zaproszenie) [w:] Diecezja Włocławska, on line: 11.05.2014, [http://www.diecezja.wloclawek.pl/pl/news/20,aktualnosci/1005,piesza-pielgrzymka-diecezji-wloclawskiej-na-jasna-gore-w-2013-r-byc-sola-ziemi-zaproszenie-].
  10. 10. Piesza Pielgrzymka Włocławska – Amaranty, funpage na portalu Facebook.com,  on line: 12.06.2014, [https://www.facebook.com/PielgrzymkaWloclawskaAmaranty?fref=ts].
  11. 11. Pieszo wyruszyli na Jasną Górę [zdjęcia] [w:] GazetaPomorska.pl, on line: 11.06.2014, [http://www.pomorska.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20130806/WLOCLAWEK01/130809599].
  12. 12. Ruchy i Stowarzyszenia/Piesza Pielgrzymka [w:] Diecezja Włocławska, on line: 12.06.2014, [http://www.diecezja.wloclawek.pl/pl/242/piesza-pielgrzymka].
  13. 13. Szmajda, Danuta, 25 Jubileuszowa Piesza Pielgrzymka Włocławska Na Jasną Górę [w:] Nasz Włocławek.pl, on line: 11.06.2014, [http://www.naszwloclawek.pl/25-jubileuszowa-piesza-pielgrzymka-wloclawska-na-jasna-gore].
  14. 14. Witam wszystkich pielgrzymów! [w:] amaranty.ovh.org, on line: 12.06.2014, [http://amaranty.ovh.org/aktualnosci.php].
  15. 15. Włocławianie wyruszyli na 25 pielgrzymkę [w:] Włocławek Info.pl, on line: 11.06.2014, [http://www.wloclawek.info.pl/nowosci,wiadomosci_wloclawek_i_region,1,1,wloclawianie_wyruszyli_na_25_pie,23382.html#].

 

III Prasa:

  1. 1. .Parafia Katedralna we Włocławku, Ex Cathedra. Miesięcznik Parafii Katedralnej p.w. NMP we Włocławku, 25 sierpień 2013, nr 7/8 (125/126) rok XI, Włocławek 2013. s. 9.
  2. 2. Trwa sezon pielgrzymkowy, „Gazeta Pomorskapl.Kujawska”, nr 183, Włocławek 2013, s.7.

IV Rozmowy:

  1. 1. Rozmowa z księdzem kierownikiem Rafałem Bogusem. Nagranie w archiwum autorki.
  2. 2. Rozmowa z księdzem prałatem Stanisławem Waszczyńskim. Nagranie w archiwum autorki.

 


[1]. A. Jackowski, Pielgrzymowanie, Wrocław 1998, s. 6.

[2]. Tamże, s. 23.

[3]. Tamże, s. 25.

[4]. Tamże, s. 27-37.

[5]. Tamże, s. 37-40.

[6]. Tamże, s. 41.

[7]. Tamże, s. 60.

[8]. Tamże, s. 61.

[9]. Tamże, s. 145.

[10]. Tamże, s. 145.

[11]. Tamże, s. 145.

[12]. Tamże, s. 148.

[13]. Tamże, s. 154.

[14]. Tamże, s. 156.

[15]. Tamże, s. 156.

[16]. Tamże, s. 160.

[17]. Tamże, s. 161.

[18]. Tamże, s. 163.

[19]. Tamże, s. 164.

[20]. Tamże, s. 170-171.

[21]. Piesza Pielgrzymka Diecezji Włocławskiej na Jasną Górę w 2013 r. „Być solą ziemi” (zaproszenie) [w:]  Diecezja Włocławska, on line: 11.05.2014, [http://www.diecezja.wloclawek.pl/pl/news/20,aktualnosci/1005,piesza-pielgrzymka-diecezji-wloclawskiej-na-jasna-gore-w-2013-r-byc-sola-ziemi-zaproszenie-]

[22]. M. Eliade, Czas święty i mity [w:] Antropologia kultury. Zagadnienia i wybór tekstów, pod red. A. Mencwela, Warszawa 2003, s. 109-110.

[23]. R. Bogus, W drodze do Maryi. 25 lat Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej na Jasną Górę, Włocławek 2013, s. 9.

[24]. Tamże, s. 18.

[25].Tamże, s. 18.

[26]. Tamże, s. 19.

[27]. Tamże, s. 9.

[28]. Tamże, s. 23-47.

[29]. Tamże, s. 9.

[30]. Rozmowa z ks. prałatem Stanisławem Waszczyńskim. Nagranie w archiwum autorki.

[31]. Duszpasterze parafii [w:] Parafia św. Stanisława BM we Włocławku, on line: 11.05.2014, [http://stanislawbm.wloclawek.pl/index.php/duszpasterze/284-duszpasterze-parafii]

[32]. Rozmowa z księdzem Rafałem Bogusem. Nagranie w archiwum autorki.

[33]. R. Kowalczyk, Media lokalne w Polsce, t. I, Poznań 2008, s. 97.

[34].  Tamże, s. 97.

[35].  Tamże, s. 97.

[36].  Tamże, s. 98.

[37]. Tamże, s. 99.

[38]. Tamże, s. 100.

[39]. Tamże, s. 102.

[40]. Tamże, s. 115.

[41]. Tamże, s. 115.

[42]. T. Peiper, Radio adwokat [w:] Nowe media w komunikacji społecznej w XX wieku. Antologia, pod red. M. Hopfinger, Warszawa 2005, s. 98.

[43]. J. Lalewicz, Telewizja i kształt potocznego świata [w:] Nowe media w komunikacji społecznej w XX wieku. Antologia,  pod red. M. Hopfinger, Warszawa 2005, s. 271.

[44]. R. Arnheim, Perspektywy telewizji [w:] Nowe media w komunikacji społecznej w XX wieku. Antologia, pod red. M. Hopfinger,, Warszawa 2005, s. 263.

[45].  J. Lalewicz, Telewizja i kształt potocznego świata [w:] Nowe media w komunikacji społecznej w XX wieku. Antologia, pod red. M. Hopfinger, Warszawa 2005, s. 271-272.

[46]. Tamże, s. 271-272.

[47]. Tamże, s. 265.

[48]. J. D. Bolter, Komputer: maszyna i narzędzie [w:]  Nowe media w komunikacji społecznej w XX wieku. Antologia, pod red. M. Hopfinger, Warszawa 2005, s. 359.

[49].  R. Kowalczyk, Media lokalne w Polsce, t. I, Poznań 2008, s. 120.

[50].  Tamże, s. 121.

[51].  Tamże, s. 121-122.

[52]. K. Klauza, Katechizm Kościoła katolickiego i inne dokumenty nauczania, magisterium Kościoła o mediach masowych, [w:] Religia a mass media. Znaczenie środków społecznego przekazu w kulturze religijnej Polski, pod red. W. Zdaniewicza, Ząbki 1997, s.15.

[53]. Ks. Z. Sareło Sac, Problem prawdy w mass mediach, [w:] Religia a mass media. Znaczenie środków społecznego przekazu w kulturze religijnej Polski, pod red. W. Zdaniewicza, Ząbki 1997, s. 27.

[54]. Ks. H. Skorowski SDB, Wolność a środki społecznego przekazu, [w:] Religia a mass media. Znaczenie środków społecznego przekazu w kulturze religijnej Polski, pod red. W. Zdaniewicza, Ząbki 1997, s. 54-55.

[55]. Tamże, s. 54-55.

[56]. Ks. J. Mariański, Mass media jako nośniki wartości i antywartości, [w:] Religia a mass media. Znaczenie środków społecznego przekazu w kulturze religijnej Polski, pod red. W. Zdaniewicza, Ząbki 1997, s. 108.

[57]. Tamże, s. 109-110.

[58]. Tamże, s. 112.

[59]. Tamże, s. 113-114.

[60]. Tamże, s. 114.

[61]. Tamże, s. 116.

[62]. Tamże, s. 118.

[63]. Tamże, s. 126.

[64].Grzanka Monika, XXV Piesza Pielgrzymka Włocławska. Grupa: ,,Amaranty” - 6-13 sierpnia. Hasło: ,,Być solą ziemi” [w:] TVK, on line: 11.06.2014, [http://www.tvkujawy.pl/archiwum/magazyn-pulsu-miasta]

[65]. Trwa sezon pielgrzymkowy, „Gazeta Pomorskapl.Kujawska”, nr 183, Włocławek 2013, s.7.

[66]. Pieszo wyruszyli na Jasną Górę [zdjęcia] [w:] Gazeta Pomorska.pl, on line: 11.06.2014, [http://www.pomorska.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20130806/WLOCLAWEK01/130809599]

[67]. Parafia Katedralna we Włocławku, Ex Cathedra. Miesięcznik Parafii Katedralnej p.w. NMP we Włocławku, 25 sierpień 2013, nr 7/8 (125/126) rok XI, Włocławek 2013. s. 9.

[68]. Włocławianie wyruszyli na 25 pielgrzymkę [w:] Włocławek Info.pl, on line: 11.06.2014, [http://www.wloclawek.info.pl/nowosci,wiadomosci_wloclawek_i_region,1,1,wloclawianie_wyruszyli_na_25_pie,23382.html# ]

[69]. 25. pielgrzymka diecezji włocławskiej na Jasną Górę [zdjęcia, video] [w:] Moje miasto to Włocławek, on line: 11.06.2014, [http://www.mmwloclawek.pl/artykul/25-pielgrzymka-diecezji-wloclawskiej-na-jasna-gore-zdjecia-vide]o

[70]. D. Szmajda, 25 Jubileuszowa Piesza Pielgrzymka Włocławska Na Jasną Górę [w:] Nasz Włocławek.pl, on line: 11.06.2014, [http://www.naszwloclawek.pl/25-jubileuszowa-piesza-pielgrzymka-wloclawska-na-jasna-gore]

[71]. Dziś z Włocławka wyruszyła pielgrzymka piesza na Jasną Górę [w:] dziendobrywloclawek.pl, on line: 11.05.2014, [http://ddwloclawek.pl/pl/11_wiadomosci/8916_dzis_z_wloclawka_wyruszyla_pielgrzymka_piesza_na_jasna_gore.html]

[72]. 25-ta Piesza Pielgrzymka Włocławska [w:] wloclawskie24.pl, on line: 11.06.2014, [http://wloclawskie24.pl/articles/13410-25-ta-piesza-pielgrzymka-wloclawska]

[73]. Arystoteles, Retoryka. Retoryka dla Aleksandra. Poetyka, Warszawa 2004, s. 46.

[74]. Tamże, s. 47.

[75]. Tamże, s. 47-48.

[76]. Tamże, s. 48.

[77]. Tamże, s. 48.

[78]. Tamże, s. 105.

[79]. A. Drzycimski, Sztuka kształtowania wizerunku, Warszawa 1998, s. 18.

[80]. Tamże, s. 22.

[81]. Tamże, s. 23.

[82]. R. Bogus, W drodze do Maryi. 25 lat Pieszej Pielgrzymki Włocławskiej na Jasną Górę, Włocławek 2013, s. 5.

[83]. Tamże, s. 5.

[84]. Tamże, s. 6.

[85]. Tamże, s. 7.

[86]. Tamże, s. 7.

[87]. Tamże, s. 7.

[88]. Tamże, s. 11.

[89]. Tamże, s. 11.

[90]. Tamże, s. 11.

[91]. Tamże, s. 11.

[92]. Tamże s. 12-13.

[93]. Tamże, s. 13.

[94]. Tamże, s. 13.

[95]. Tamże, s. 13-15.

[96]. Tamże, s. 14.

[97]. Tamże, s. 14.

[98]. Tamże, s. 16.

[99]. Tamże, s. 16.

[100]. Tamże, s. 16.

[101]. Ruchy i Stowarzyszenia / Piesza Pielgrzymka [w:] Diecezja Włocławska, on line: 12.06.2014, [http://www.diecezja.wloclawek.pl/pl/242/piesza-pielgrzymka]

[102].  Do kierownika Pielgrzymki Włocławskiej [w:] pielgrzymka wloclawska.pl, on line 12.06.2014, [http://www.pielgrzymkawloclawska.pl/index.php?option=com_contact&view=contact&id=1&Itemid=343]

[103]. Witam wszystkich pielgrzymów! [w:] amaranty.ovh.org, on line: 12.06.2014, [http://amaranty.ovh.org/aktualnosci.php]

[104]. Tamże.

[105]. Piesza Pielgrzymka Włocławska – Amaranty, on line: 12.06.2014, [https://www.facebook.com/PielgrzymkaWloclawskaAmaranty?fref=ts]

[106]. Kierownik Pieszej Pielgrzymki Amaranty, on line: 12.06.2014, [https://www.facebook.com/kierownikpielgrzymkiamaranty]

[107]. 25 Jubileuszowa Piesza Pielgrzymka Diecezji Włocławskiej na Jasną Górę 13.08.2013.Częstochowa, on line: 12.06.2014, [http://www.youtube.com/watch?v=H88AI5d3YYE]

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com
 

Dodaj komentarz


Kod antysapmowy
Odśwież

Zegar tyka...

Do wyjścia pozostało
:-)

Pielgrzymka z lotu ptaka

WIZERUNEK 25. PIESZEJ PIELGRZYMKI WŁOCŁAWSKIEJ NA JASNĄ GÓRĘ W MEDIACH LOKALNYCH

 

OCZEKUJEMY